ชั่วโมงที่ 38 จาก 336 ชั่วโมงการขยายหลอดเลือดโคโรนารีดีขึ้น

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

การขยายตัวของหลอดเลือดโคโรนารีที่ขึ้นกับเอนโดธีเลียมกำลังดีขึ้นเมื่ออาการเกร็งหลอดเลือดที่เกิดจากนิโคตินคลายตัวและไนตริกออกไซด์มีให้ใช้เพิ่มขึ้น การเลี้ยงเลือดกล้ามเนื้อหัวใจระหว่างการออกกำลังกายดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ควันบุหรี่มีสารเคมีกว่า 7,000 ชนิด - นิโคตินคือสิ่งที่ทำให้ติดแต่ผลิตภัณฑ์จากการเผาไหม้ (ยางมะตอย คาร์บอนมอนอกไซด์ ฟอร์มัลดีไฮด์ เบนซีน) คือสิ่งที่สร้างความเสียหายต่อร่างกายมากที่สุด เมื่อนิโคตินหมดไป การสัมผัสกับสารพิษเหล่านี้ก็หยุดลงไปด้วย

ในขณะนี้ - "การขยายหลอดเลือดโคโรนารีดีขึ้น" - ร่างกายของคุณปลอดนิโคตินโดยสมบูรณ์และมุ่งเน้นไปที่การฟื้นตัวของระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

กระแสเลือดของคุณปลอดนิโคตินแล้ว - สภาวะที่ไม่เคยเป็นมาตั้งแต่คุณเป็นคนสูบบุหรี่สม่ำเสมอ สำหรับคนที่สูบวันละซอง นั่นคือประมาณวันละ 200 โดสนิโคติน ปีละ 7,300 โดส แต่ละโดสเสริมสร้างเส้นทางประสาทของการติด อินพุตทั้งหมดนั้นหยุดลงแล้ว กลไกการซ่อมแซมของร่างกายซึ่งเคยต่อสู้กับความเสียหายใหม่อย่างต่อเนื่องขณะที่คุณสูบ ตอนนี้สามารถมุ่งเน้นไปที่การรักษาได้อย่างเต็มที่ สารเคมีกว่า 7,000 ชนิด - สารก่อมะเร็งอย่างเบนซีน ฟอร์มัลดีไฮด์ และอะโครลีน - ไม่ได้ถูกส่งเข้ามาแล้ว

หลอดเลือดโคโรนารีของคุณ - หลอดเลือดที่เลี้ยงกล้ามเนื้อหัวใจ - กำลังขยายตัวได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นตอนนี้ นิโคตินทำให้เกิดอาการเกร็งหลอดเลือดเรื้อรังในหลอดเลือดเหล่านั้น จำกัดการไหลเวียนของเลือดไปยังอวัยวะที่ทำให้คุณมีชีวิต อาการเกร็งนั้นกำลังคลายตัว ไนตริกออกไซด์ที่มีอยู่ในผนังหลอดเลือดเพิ่มขึ้น และหัวใจของคุณกำลังได้รับการเลี้ยงเลือดที่ดีขึ้นตอนนี้มากกว่าที่เคยเป็นมาเป็นเวลานาน

สิ่งที่คุณรู้สึก

การถอนทางกายภาพสร้างความตึงเครียดของกล้ามเนื้อที่ต่อเนื่อง โดยเฉพาะที่ไหล่ ขากรรไกร และมือ

ช่วงบ่ายมักเป็นเวลาที่คนสูบบุหรี่ได้รับ "บุหรี่รางวัล" - สูบหลังอาหารกลางวัน หยุดพักจากงาน ช่วงเวลาคลายเครียด ความอยากที่คุณรู้สึกไม่ใช่ความหิวหรือความเบื่อ แต่เป็นระบบรางวัลของสมองที่ขออินพุตตามกำหนดเวลา ให้อย่างอื่นแทน: เดิน คุยกัน กินผลไม้

การสูบบุหรี่มีพิธีกรรมในตัว - ซอง ไฟแช็ก บุหรี่มวนแรกกับกาแฟตอนเช้า การสูบหลังอาหาร - แต่ละอย่างเป็นทริกเกอร์ที่ฝังแน่นในกิจวัตรประจำวัน การวิจัยการสูบบุหรี่นานหลายทศวรรษแสดงว่าองค์ประกอบของพิธีกรรม - ซองในกระเป๋า ไฟแช็กในมือ การสูดลมแรกของวัน - สร้างการพึ่งพาทางจิตใจที่ทำงานขนานกับและเป็นอิสระจากการติดนิโคติน คุณกำลังต่อสู้กับทั้งสองอย่างพร้อมกันตอนนี้ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ 72 ชั่วโมงแรกเข้มข้นมาก

หากคุณสูบมาหลายปีหรือหลายทศวรรษ ร่างกายของคุณสะสมความเสียหายที่เริ่มย้อนกลับในทันทีที่คุณหยุด ทุกชั่วโมงที่ไม่มีบุหรี่คือความก้าวหน้าที่วัดได้ ทุกชั่วโมงที่คุณไม่จุด สมองของคุณกำลังบันทึกข้อมูลใหม่: "ฉันรอดผ่านทริกเกอร์นี้ได้โดยไม่ต้องสูบบุหรี่" เมื่อเวลาผ่านไป ข้อมูลเหล่านี้สะสมเป็นค่าเริ่มต้นใหม่ แต่ตอนนี้ ค่าเริ่มต้นเก่าดังมาก

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

ประคบด้วยผ้าอุ่นที่ท้ายทอยเป็นเวลา 10 นาที เพื่อคลายกล้ามเนื้อทราเปซีอุสและกล้ามเนื้อคอที่ความตึงเครียดจากการถอนมาจับกุม

จดบันทึกความอยาก: ทริกเกอร์ ความเข้มข้น (1-10) เวลา สถานที่ แนวปฏิบัตินี้ - เรียกว่าการท่องไปบนคลื่นความอยากในวรรณกรรมทางคลินิก - เปลี่ยนความรู้สึกล้นหลามให้เป็นข้อมูลที่สังเกตได้ คนส่วนใหญ่ที่ติดตามความอยากค้นพบว่ามันสั้นและไม่บ่อยกว่าที่รู้สึกในช่วงเวลานั้น

ทำลายห่วงโซ่พิธีกรรม: หากทริกเกอร์ของคุณตอนนี้คือการเข้าสังคมกับเพื่อนที่สูบบุหรี่ โดยเฉพาะกับแอลกอฮอล์ เตรียมพฤติกรรมทดแทนไว้ก่อนที่ช่วงเวลานั้นจะมาถึง เปลี่ยนจากกาแฟเป็นชา นั่งในห้องอื่น หยุดพักที่ใหม่ การรอจนกว่าความอยากจะมาถึงแล้วค่อยตัดสินใจว่าจะทำอะไรนั้นสายเกินไป

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

บ่ายวันที่ 2 ของการเลิกสูบบุหรี่ อาการถอนอยู่ในระดับความเข้มข้นสูงสุด - นี่คือช่วงที่ยากที่สุด ร่างกายของคุณปลอดนิโคตินโดยสมบูรณ์ - อาการที่เหลืออยู่ทั้งหมดคือการปรับตัวของระบบประสาท ไม่ใช่การถอนสารเคมี ในช่วงการถอนเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายของคุณมุ่งเน้นไปที่การกำจัดนิโคตินและสารเมแทบอไลต์ นิโคตินจากบุหรี่กำลังถูกย่อยสลายและขจัดออก แต่ละชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% - หายออกจากกระแสเลือดโดยสมบูรณ์ ร่างกายของคุณบรรลุการกำจัดนิโคตินอย่างสมบูรณ์ที่ชั่วโมงที่ 72