ชั่วโมงที่ 68 จาก 336 ชั่วโมงความไวต่อ Leptin กำลังปรับ

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

ความไวต่อ leptin ซึ่งถูกรบกวนโดยผลกระทบของนิโคตินต่อศูนย์ควบคุมความอยากอาหารใน hypothalamus กำลังปรับเทียบใหม่ แรงผลักดันที่เพิ่มความอยากอาหาร (orexigenic drive) เพิ่มขึ้นขณะที่ hypothalamus ปรับตัวต่อการไม่มีการยับยั้งความอยากอาหารจากนิโคติน ควันบุหรี่มีสารเคมีกว่า 7,000 ชนิด — นิโคตินคือสิ่งที่ทำให้คุณติด แต่ผลพลอยได้จากการเผาไหม้ (ดิน, คาร์บอนมอนอกไซด์, ฟอร์มาลดีไฮด์, เบนซีน) คือสิ่งที่สร้างความเสียหายทางกายภาพมากที่สุด เมื่อนิโคตินหายไป การสัมผัสกับสารพิษเหล่านี้อย่างต่อเนื่องก็หายไปด้วย

ในขณะนี้ — "ความไวต่อ Leptin กำลังปรับ" — ร่างกายคุณปลอดนิโคตินอย่างสมบูรณ์และกำลังเน้นไปที่การฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

กระแสเลือดของคุณปลอดนิโคตินแล้ว — สภาวะที่ไม่เคยเป็นมาตั้งแต่คุณเริ่มสูบบุหรี่เป็นประจำ สำหรับคนที่สูบวันละซอง นั่นคือประมาณ 200 โดสของนิโคตินต่อวัน 7,300 โดสต่อปี แต่ละโดสเสริมสร้างเส้นทางประสาทแห่งการติด การป้อนเข้าทั้งหมดนั้นหยุดไปแล้ว กลไกการซ่อมแซมของร่างกายคุณ ซึ่งต่อสู้กับความเสียหายใหม่อย่างต่อเนื่องขณะที่คุณสูบบุหรี่ ตอนนี้สามารถเน้นไปที่การรักษาได้อย่างเต็มที่ สารเคมีกว่า 7,000+ ชนิด — สารก่อมะเร็งเช่น เบนซีน, ฟอร์มาลดีไฮด์, และ acrolein — ไม่ได้ถูกส่งเข้าไปอีกแล้ว

คุณอาจหิวอีกแล้ว นี่คือเหตุผล: นิโคตินยับยั้งความอยากอาหารโดยทำงานโดยตรงกับ hypothalamus — ส่วนของสมองที่ควบคุมสัญญาณความหิว โดยไม่มีการยับยั้งนั้น hypothalamus ของคุณกำลังปรับเทียบใหม่ และตอนนี้มันกำลังทำงานมากเกินไป แรงผลักดันความหิวถูกขันให้สูงกว่าที่ควรจะเป็นในขณะที่ระบบหาเส้นฐานใหม่

สิ่งที่คุณรู้สึก

ความหิวและอาการอยากสามารถแยกแยะได้ยาก เนื่องจากทั้งสองสิ่งแสดงออกเป็นความปรารถนาเร่งด่วนและครอบงำที่มีศูนย์กลางอยู่ที่พฤติกรรมทางปาก

ช่วงเย็นมีความเชื่อมโยงที่แรงกล้าสำหรับคนสูบบุหรี่ — การสูบเพื่อผ่อนคลาย, บุหรี่หลังอาหารเย็น, การดื่มก่อนนอนบนระเบียง เหล่านี้เป็นพิธีกรรมปลอบใจ ไม่ใช่แค่การส่งมอบนิโคติน การทดแทนต้องการไม่เพียงหลีกเลี่ยงบุหรี่ แต่ต้องสร้างกิจวัตรผ่อนคลายใหม่อย่างแอคทีฟ เครื่องดื่มอุ่นๆ การยืดเส้นยืดสาย หรือการอ่านหนังสือสามารถส่งสัญญาณ "วันกำลังจบ" ให้กับสมองโดยไม่ต้องสูบ

การสูบบุหรี่มีพิธีกรรมในตัว — ซอง, ไฟแช็ก, บุหรี่มวนแรกกับกาแฟเช้า, สูบหลังอาหาร — แต่ละอย่างเป็นตัวกระตุ้นที่เชื่อมต่อกับกิจวัตรประจำวันของคุณ การวิจัยเรื่องบุหรี่มานานหลายทศวรรษแสดงให้เห็นว่าองค์ประกอบของพิธีกรรม — ซองในกระเป๋า, ไฟแช็กในมือ, การสูดครั้งแรกของเช้า — สร้างการพึ่งพิงทางจิตใจที่ดำเนินไปคู่ขนานและเป็นอิสระจากการติดนิโคติน คุณกำลังต่อสู้ทั้งสองอย่างพร้อมกันตอนนี้ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ 72 ชั่วโมงแรกนี้รุนแรงมาก

หากคุณสูบบุหรี่มาหลายปีหรือหลายทศวรรษ ร่างกายคุณสะสมความเสียหายที่เริ่มกลับคืนในขณะที่คุณหยุด ทุกชั่วโมงที่ไม่สูบบุหรี่คือความก้าวหน้าที่วัดได้ ทุกชั่วโมงที่คุณไม่จุดบุหรี่ สมองคุณกำลังบันทึกข้อมูลใหม่: "ฉันรอดพ้นตัวกระตุ้นนี้โดยไม่ต้องสูบบุหรี่" เมื่อเวลาผ่านไป ข้อมูลเหล่านี้จะสะสมกลายเป็นค่าเริ่มต้นใหม่ แต่ตอนนี้ ค่าเริ่มต้นเก่ายังดังอยู่

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

ก่อนจะตอบสนองต่อความปรารถนาใดๆ ดื่มน้ำเต็มแก้วและรอ 5 นาที ความกระหายและอาการอยากนิโคตินสามารถปลอมตัวเป็นความหิวได้

การออกกำลังกายคือการแทรกแซงอาการอยากที่ดีที่สุด แม้แค่เดินเร็ว 5 นาทีก็ลดความรุนแรงของอาการอยากได้ 25-40% (วัดจากการศึกษาทางคลินิก) มันได้ผลเพราะการออกกำลังกายกระตุ้นการหลั่ง endorphin ที่ชดเชยการขาดดุล dopamine ที่เหลือจากการถอนนิโคติน

โทรหาคนสนับสนุนคุณ หากคุณบอกใครว่าจะเลิก ตอนนี้คือเวลาที่การลงทุนนั้นจ่ายผลตอบแทน แม้การสนทนา 2 นาทีก็สร้างการเปลี่ยนทิศทางทางปัญญาเพียงพอที่จะอยู่ได้นานกว่าอาการอยาก ซึ่งจะขึ้นสูงสุดและจางลงใน 60-90 วินาที

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

เมื่อเย็นคืบคลาน ในวันที่ 3 หลังเลิกบุหรี่ อาการถอนอยู่ในระดับรุนแรงสูงสุด — นี่คือช่วงที่หนักที่สุด ร่างกายคุณปลอดนิโคตินอย่างสมบูรณ์ — อาการที่เหลือทั้งหมดคือการปรับตัวของระบบประสาท ไม่ใช่การถอนสารเคมี ในระยะการถอนเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายคุณเน้นไปที่การล้างนิโคตินและสารที่เหลือจากการเผาผลาญ นิโคตินจากบุหรี่กำลังถูกย่อยสลายและขจัดออกไป แต่ละชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — หายไปจากกระแสเลือดอย่างสมบูรณ์ ร่างกายคุณบรรลุการล้างนิโคตินอย่างเต็มที่แล้วที่ชั่วโมงที่ 72