ชั่วโมงที่ 67 จาก 336 ชั่วโมงความไวต่อการตอบสนองของหลอดลมลดลง

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

ความไวต่อการตอบสนองของทางเดินหายใจต่อ methacholine challenge ที่เพิ่มสูงในคนสูบบุหรี่ เริ่มลดลง การตอบสนองของกล้ามเนื้อเรียบหลอดลมที่ลดลงปรับปรุงการไหลของอากาศพื้นฐานและลดเสียงหวีด โดยเฉพาะในระหว่างการออกแรง ควันบุหรี่มีสารเคมีกว่า 7,000 ชนิด — นิโคตินคือสิ่งที่ทำให้คุณติด แต่ผลพลอยได้จากการเผาไหม้ (ดิน, คาร์บอนมอนอกไซด์, ฟอร์มาลดีไฮด์, เบนซีน) คือสิ่งที่สร้างความเสียหายทางกายภาพมากที่สุด เมื่อนิโคตินหายไป การสัมผัสกับสารพิษเหล่านี้อย่างต่อเนื่องก็หายไปด้วย

ในขณะนี้ — "ความไวต่อการตอบสนองของหลอดลมลดลง" — ร่างกายคุณปลอดนิโคตินอย่างสมบูรณ์และกำลังเน้นไปที่การฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

กระแสเลือดของคุณปลอดนิโคตินแล้ว — สภาวะที่ไม่เคยเป็นมาตั้งแต่คุณเริ่มสูบบุหรี่เป็นประจำ สำหรับคนที่สูบวันละซอง นั่นคือประมาณ 200 โดสของนิโคตินต่อวัน 7,300 โดสต่อปี แต่ละโดสเสริมสร้างเส้นทางประสาทแห่งการติด การป้อนเข้าทั้งหมดนั้นหยุดไปแล้ว กลไกการซ่อมแซมของร่างกายคุณ ซึ่งต่อสู้กับความเสียหายใหม่อย่างต่อเนื่องขณะที่คุณสูบบุหรี่ ตอนนี้สามารถเน้นไปที่การรักษาได้อย่างเต็มที่ สารเคมีกว่า 7,000+ ชนิด — สารก่อมะเร็งเช่น เบนซีน, ฟอร์มาลดีไฮด์, และ acrolein — ไม่ได้ถูกส่งเข้าไปอีกแล้ว

ทางเดินหายใจของคุณกำลังตอบสนองน้อยลง ตราบเท่าที่คุณใช้นิโคติน หลอดลมของคุณมีการตอบสนองมากเกินไป — ตอบสนองเกินกับอากาศเย็น การออกกำลังกาย ฝุ่น อะไรก็ตาม ความไวต่อการตอบสนองนั้นกำลังลดลงได้อย่างวัดผล กล้ามเนื้อเรียบทางเดินหายใจของคุณกำลังสงบลง

สิ่งที่คุณรู้สึก

การหายใจรู้สึกง่ายขึ้นอย่างชัดเจน ซึ่งอาจเป็นการปรับปรุงทางกายภาพครั้งแรกที่ผู้ป่วยรับรู้ได้

ช่วงเย็นมีความเชื่อมโยงที่แรงกล้าสำหรับคนสูบบุหรี่ — การสูบเพื่อผ่อนคลาย, บุหรี่หลังอาหารเย็น, การดื่มก่อนนอนบนระเบียง เหล่านี้เป็นพิธีกรรมปลอบใจ ไม่ใช่แค่การส่งมอบนิโคติน การทดแทนต้องการไม่เพียงหลีกเลี่ยงบุหรี่ แต่ต้องสร้างกิจวัตรผ่อนคลายใหม่อย่างแอคทีฟ เครื่องดื่มอุ่นๆ การยืดเส้นยืดสาย หรือการอ่านหนังสือสามารถส่งสัญญาณ "วันกำลังจบ" ให้กับสมองโดยไม่ต้องสูบ

การสูบบุหรี่มีพิธีกรรมในตัว — ซอง, ไฟแช็ก, บุหรี่มวนแรกกับกาแฟเช้า, สูบหลังอาหาร — แต่ละอย่างเป็นตัวกระตุ้นที่เชื่อมต่อกับกิจวัตรประจำวันของคุณ การวิจัยเรื่องบุหรี่มานานหลายทศวรรษแสดงให้เห็นว่าองค์ประกอบของพิธีกรรม — ซองในกระเป๋า, ไฟแช็กในมือ, การสูดครั้งแรกของเช้า — สร้างการพึ่งพิงทางจิตใจที่ดำเนินไปคู่ขนานและเป็นอิสระจากการติดนิโคติน คุณกำลังต่อสู้ทั้งสองอย่างพร้อมกันตอนนี้ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ 72 ชั่วโมงแรกนี้รุนแรงมาก

หากคุณสูบบุหรี่มาหลายปีหรือหลายทศวรรษ ร่างกายคุณสะสมความเสียหายที่เริ่มกลับคืนในขณะที่คุณหยุด ทุกชั่วโมงที่ไม่สูบบุหรี่คือความก้าวหน้าที่วัดได้ ทุกชั่วโมงที่คุณไม่จุดบุหรี่ สมองคุณกำลังบันทึกข้อมูลใหม่: "ฉันรอดพ้นตัวกระตุ้นนี้โดยไม่ต้องสูบบุหรี่" เมื่อเวลาผ่านไป ข้อมูลเหล่านี้จะสะสมกลายเป็นค่าเริ่มต้นใหม่ แต่ตอนนี้ ค่าเริ่มต้นเก่ายังดังอยู่

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

เดิน 20 นาทีในจังหวะปานกลางและใส่ใจกับความรู้สึกของการหายใจที่เต็มและง่ายขึ้นเพื่อเสริมรางวัลทางสรีรวิทยาของการเลิก

เทคนิคน้ำเย็น: ดื่มน้ำแข็งเต็มแก้วเร็วที่สุดเท่าที่สบาย ความรู้สึกเย็นและการดื่มจะจับจองทั้งความต้องการทางปากและ vagus nerve ตามด้วยสะระแหน่เข้มข้น — รสชาติแรงทดแทนความรู้สึกในคอจากควันบุหรี่

เขียนอาการอยากลงไป: ตัวกระตุ้น, ความรุนแรง (1-10), เวลา, สถานที่ การปฏิบัติแบบนี้ — เรียกว่า urge surfing ในวรรณกรรมทางคลินิก — เปลี่ยนความรู้สึกที่ท่วมท้นให้เป็นข้อมูลที่สังเกตได้ คนส่วนใหญ่ที่ติดตามอาการอยากจะค้นพบว่ามันสั้นและไม่บ่อยกว่าที่รู้สึกในขณะนั้น

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

เมื่อเย็นคืบคลาน ในวันที่ 3 หลังเลิกบุหรี่ อาการถอนอยู่ในระดับรุนแรงสูงสุด — นี่คือช่วงที่หนักที่สุด ร่างกายคุณปลอดนิโคตินอย่างสมบูรณ์ — อาการที่เหลือทั้งหมดคือการปรับตัวของระบบประสาท ไม่ใช่การถอนสารเคมี ในระยะการถอนเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายคุณเน้นไปที่การล้างนิโคตินและสารที่เหลือจากการเผาผลาญ นิโคตินจากบุหรี่กำลังถูกย่อยสลายและขจัดออกไป แต่ละชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — หายไปจากกระแสเลือดอย่างสมบูรณ์ ร่างกายคุณบรรลุการล้างนิโคตินอย่างเต็มที่แล้วที่ชั่วโมงที่ 72