ชั่วโมงที่ 69 จาก 336 ชั่วโมงระดับเซโรโทนินเริ่มคงที่

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

การสร้างเซโรโทนินและความไวของตัวรับในส่วน dorsal raphe nucleus กำลังคงที่ เมื่อผลกระทบของนิโคตินต่อเอนไซม์ tryptophan hydroxylase หายไป ระบบควบคุมอารมณ์เริ่มสร้างสมดุลใหม่โดยไม่มีนิโคติน ควันบุหรี่มีสารเคมีมากกว่า 7,000 ชนิด — นิโคตินเป็นตัวเสพติด แต่ผลพวงจากการเผาไหม้ (ยางมะตอย คาร์บอนมอนอกไซด์ ฟอร์มาลดีไฮด์ เบนซิน) เป็นสาเหตุความเสียหายร่างกายมากที่สุด เมื่อนิโคตินหายไป การสัมผัสกับสารพิษเหล่านี้อย่างต่อเนื่องก็หายไปด้วย

ณ ช่วงเวลานี้ — "ระดับเซโรโทนินเริ่มคงที่" — ร่างกายของคุณปลอดนิโคตินอย่างสมบูรณ์และมุ่งเน้นการฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

กระแสเลือดของคุณปลอดนิโคตินแล้ว — สถานะที่ไม่เคยมีมาตั้งแต่คุณเป็นคนสูบบุหรี่ประจำ สำหรับคนที่สูบวันละซอง นั่นคือประมาณ 200 โดสนิโคตินต่อวัน 7,300 โดสต่อปี แต่ละโดสเสริมสร้างเส้นทางประสาทแห่งการเสพติด ข้อมูลทั้งหมดนั้นหยุดลงแล้ว กลไกการซ่อมแซมของร่างกายที่เคยต่อสู้กับความเสียหายใหม่อย่างต่อเนื่องขณะที่คุณสูบ ตอนนี้สามารถมุ่งเน้นการรักษาได้อย่างเต็มที่ สารเคมี 7,000+ ชนิด — สารก่อมะเร็งอย่างเบนซิน ฟอร์มาลดีไฮด์ และแอโครลีน — ไม่ถูกส่งผ่านเข้ามาอีกแล้ว

ระบบควบคุมอารมณ์ของคุณกำลังคงที่ เซโรโทนิน — สารสื่อประสาทที่เกี่ยวข้องกับความสมดุลทางอารมณ์มากที่สุด — กำลังถูกปรับเปลี่ยนโดยนิโคตินอย่างผิดธรรมชาติ โดยเฉพาะ นิโคตินเปลี่ยนแปลงเอนไซม์ที่สร้างเซโรโทนินในก้านสมองของคุณ การแทรกแซงนั้นกำลังหายไปตอนนี้ และสมองของคุณกำลังสร้างระดับเซโรโทนินใหม่โดยไม่มีสารเคมีเข้ามาแทรกแซง

สิ่งที่คุณรู้สึก

อารมณ์แปรปรวนเริ่มลดลงจากจุดสูงสุด โดยการตอบสนองทางอารมณ์กลับมาสมดุลมากขึ้น

เวลาเย็นมีความเชื่อมโยงอันแน่นแฟ้นสำหรับคนสูบบุหรี่ — บุหรี่ผ่อนคลาย บุหรี่หลังอาหาร บุหรี่ยามราตรีที่ระเบียง เหล่านี้เป็นพิธีกรรมปลอบใจ ไม่ใช่แค่การส่งมอบนิโคติน การแทนที่ต้องไม่ใช่แค่หลีกเลี่ยงบุหรี่ แต่ต้องสร้างกิจวัตรผ่อนคลายใหม่อย่างจริงจัง เครื่องดื่มอุ่น การยืดเส้นยืดสาย หรือการอ่านหนังสือสามารถส่งสัญญาณ "วันจบลงแล้ว" ให้กับสมองของคุณโดยไม่ต้องสูบบุหรี่

การสูบบุหรี่มีพิธีกรรมในตัว — ซอง ไฟแช็ก บุหรี่มวนแรกกับกาแฟยามเช้า บุหรี่หลังอาหาร — แต่ละอย่างเป็นตัวกระตุ้นที่ฝังแน่นในกิจวัตรประจำวัน การวิจัยบุหรี่นานหลายทศวรรษแสดงให้เห็นว่าองค์ประกอบพิธีกรรม — ซองในกระเป๋า ไฟแช็กในมือ การสูดลมหายใจแรกของเช้า — สร้างการพึ่งพาทางจิตใจที่ดำเนินควบคู่และเป็นอิสระจากการเสพติดนิโคติน คุณกำลังต่อสู้ทั้งสองอย่างพร้อมกันตอนนี้ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ 72 ชั่วโมงแรกเข้มข้นมาก

หากคุณสูบบุหรี่มานานหลายปีหรือหลายทศวรรษ ร่างกายของคุณสะสมความเสียหายที่เริ่มกลับคืนในทันทีที่คุณหยุด ทุกชั่วโมงที่ไม่มีบุหรี่คือความก้าวหน้าที่วัดได้ ทุกชั่วโมงที่คุณไม่จุดบุหรี่ สมองของคุณกำลังบันทึกข้อมูลใหม่: "ฉันรอดพ้นตัวกระตุ้นนี้โดยไม่มีบุหรี่" เมื่อเวลาผ่านไป ข้อมูลเหล่านี้รวมตัวกันเป็นค่าเริ่มต้นใหม่ แต่ตอนนี้ ค่าเริ่มต้นเก่ายังดังอยู่

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

กินไก่งวงหรือคอทเทจชีสปริมาณเล็กน้อยกับคาร์โบไฮเดรตเชิงซ้อนเพื่อให้ทริปโตเฟนและสนับสนุนการสร้างเซโรโทนินภายในร่างกาย

สิ่งทดแทนในปาก: แครอทดิบ ก้านขึ้นฉ่าย เมล็ดทานตะวัน หรือไม้จิ้มฟันอบเชย การเคลื่อนไหวมือสู่ปากและการกระตุ้นในช่องปากจะจัดการกับองค์ประกอบพิธีกรรมของการสูบบุหรี่ ซึ่งทำงานเป็นอิสระจากนิโคติน ปากของคุณกำลังมองหาสิ่งที่จะทำ — ให้สิ่งที่ดีต่อสุขภาพแก่มัน

เมื่อความอยากเกิดขึ้น — เช่นการสังสรรค์กับเพื่อนที่สูบบุหรี่ โดยเฉพาะกับแอลกอฮอล์ — ใช้เทคนิคการหายใจ 4-7-8: หายใจเข้า 4 วินาที กลั้น 7 หายใจออก 8 การหายใจออกที่ยาวจะกระตุ้นระบบประสาทพาราซิมพาเธติกและลดการเพิ่มขึ้นของคอร์ติซอลที่ขับเคลื่อนความอยาก มันจะผ่านไปใน 90 วินาที

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

เมื่อเย็นดำเนินไปในวันที่ 3 หลังเลิกบุหรี่ อาการถอนอยู่ในระดับความรุนแรงสูงสุด — นี่คือช่วงที่หนักที่สุด ร่างกายของคุณปลอดนิโคตินอย่างสมบูรณ์ — อาการที่เหลือทั้งหมดเป็นการปรับตัวทางระบบประสาท ไม่ใช่การถอนสารเคมี ในระหว่างระยะถอนเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายของคุณมุ่งเน้นการกำจัดนิโคตินและผลิตภัณฑ์จากการเผาผลาญ นิโคตินจากบุหรี่กำลังถูกทำลายและขจัดออกไป แต่ละชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — หายออกจากกระแสเลือดอย่างสมบูรณ์ ร่างกายของคุณบรรลุการกำจัดนิโคตินเต็มที่ในชั่วโมงที่ 72