ชั่วโมงที่ 51 จาก 336 ชั่วโมงการฟื้นฟูสารลดแรงตึงผิวในปอด

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

เซลล์นิวโมไซต์ชนิดที่ 2 กำลังฟื้นฟูการผลิตสารลดแรงตึงผิวให้เป็นปกติ ซึ่งเคยถูกรบกวนด้วยความเสียหายจากออกซิเดชันที่เกิดจากควัน การปรับปรุงการทำงานของสารลดแรงตึงผิวลดแรงตึงผิวของถุงลมปอดและสนับสนุนประสิทธิภาพการแลกเปลี่ยนแก๊ส ควันบุหรี่มีสารเคมีกว่า 7,000 ชนิด — นิโคตินคือสิ่งที่ทำให้ติด แต่ผลพวงจากการเผาไหม้ (ยางมะตอย คาร์บอนมอนอกไซด์ ฟอร์มาลดีไฮด์ เบนซีน) คือสิ่งที่สร้างความเสียหายทางกายภาพมากที่สุด เมื่อนิโคตินขจัดออกไป การสัมผัสกับสารพิษเหล่านี้อย่างต่อเนื่องก็หยุดลงด้วย

ในขณะนี้ — "การฟื้นฟูสารลดแรงตึงผิวในปอด" — ร่างกายของคุณปราศจากนิโคตินโดยสมบูรณ์และมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

กระแสเลือดของคุณปลอดจากนิโคตินแล้ว — สถานะที่ไม่เคยเป็นมาตั้งแต่คุณเริ่มสูบบุหรี่เป็นประจำ สำหรับคนที่สูบวันละซอง นั่นคือประมาณ 200 โดสของนิโคตินต่อวัน 7,300 โดสต่อปี แต่ละโดสเสริมสร้างเส้นทางประสาทของการติด การป้อนข้อมูลทั้งหมดนั้นหยุดลงแล้ว กลไกการซ่อมแซมของร่างกายที่เคยต่อสู้กับความเสียหายใหม่อย่างต่อเนื่องขณะที่คุณสูบบุหรี่ ตอนนี้สามารถมุ่งเน้นไปที่การรักษาทั้งหมด สารเคมีกว่า 7,000 ชนิด — สารก่อมะเร็งอย่างเบนซีน ฟอร์มาลดีไฮด์ และอะโครลีน — ไม่ได้ถูกส่งเข้ามาอีกต่อไป

หลอดลมของคุณผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัดในตอนนี้ กล้ามเนื้อเรียบที่เรียงรายอยู่ในทางเดินหายใจของคุณอยู่ในสภาวะหดตัวเรื้อรังจากการระคายเคืองทางเคมี — นั่นได้คลี่คลายลงในช่วงสองวันที่ผ่านมา และถึงตอนนี้ คุณควรจะรู้สึกถึงความแตกต่างเมื่อหายใจลึกๆ สูดลมหายใจลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ ความจุเพิ่มเติมนั้น — ความสบายเล็กน้อย — ไม่เคยมีมาสามวันก่อน

สิ่งที่คุณรู้สึก

วันที่สามของการเลิกนำมาซึ่งความอยากที่บีบคั้นและติดต่อกัน ซึ่งแตกต่างจากการแทงแรงครั้งเฉียบพลันก่อนหน้านี้—เป็นแรงกระตุ้นระดับต่ำที่ยืดเยื้อ

ช่วงเช้าตรู่เป็นช่วงเสี่ยงสูงสำหรับอดีตผู้สูบบุหรี่ "บุหรี่มวนแรกของวัน" มักจะเป็นบุหรี่ที่ได้รับการเสริมแรงทางจิตใจมากที่สุดในบรรดาบุหรี่ทั้งหมดที่สูบรายวัน — เชื่อมโยงกับการตื่นนอน กาแฟ และการเปลี่ยนจากการนอนหลับสู่การตื่นตัว สมองของคุณกำลังมองหาสัญญาณนั้นในตอนนี้ แทนที่ด้วยสิ่งที่เป็นกิจกรรมทางกาย: ยืดเส้นยืดสาย สาดน้ำเย็นใส่หน้า ก้าวออกไปข้างนอกสูดอากาศบริสุทธิ์

การสูบบุหรี่มีพิธีกรรมในตัว — ซองบุหรี่ ไฟแช็ก บุหรี่มวนแรกกับกาแฟยามเช้า บุหรี่หลังอาหาร — แต่ละอย่างคือตัวกระตุ้นที่ต่อเข้ากับกิจวัตรประจำวันของคุณ การวิจัยการสูบบุหรี่หลายทศวรรษแสดงให้เห็นว่าองค์ประกอบของพิธีกรรม — ซองบุหรี่ในกระเป๋า ไฟแช็กในมือ การสูดครั้งแรกยามเช้า — สร้างการพึ่งพาทางจิตใจที่ดำเนินไปคู่ขนานและเป็นอิสระจากการติดนิโคติน คุณกำลังต่อสู้ทั้งสองอย่างพร้อมกันในตอนนี้ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ 72 ชั่วโมงแรกหนักหนาเช่นนี้

หากคุณสูบบุหรี่มาหลายปีหรือหลายทศวรรษ ร่างกายของคุณสะสมความเสียหายที่เริ่มย้อนกลับในทันทีที่คุณหยุด ทุกชั่วโมงที่ไม่มีบุหรี่คือความก้าวหน้าที่วัดได้ ทุกชั่วโมงที่คุณไม่จุดบุหรี่ สมองของคุณกำลังบันทึกข้อมูลใหม่: "ฉันรอดพ้นจากตัวกระตุ้นนี้ได้โดยไม่ต้องใช้บุหรี่" เมื่อเวลาผ่านไป ข้อมูลเหล่านี้สะสมเป็นค่าเริ่มต้นใหม่ แต่ตอนนี้ ค่าเริ่มต้นเก่ายังดังอยู่

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

ใส่ยางรัดข้อมือและดีดให้แรงเมื่อความอยากเกิดขึ้นเพื่อสร้างการกระตุ้นเชิงหลีกเลี่ยงเบาๆ ที่จับคู่กับความคิดที่อยาก

เทคนิคน้ำเย็น: ดื่มน้ำแข็งเต็มแก้วให้เร็วที่สุดเท่าที่จะสบาย ความรู้สึกเย็นและการกระทำของการดื่มครอบครองทั้งการหมกมุ่นในช่องปากและเส้นประสาทเวกัส ตามด้วยมิ้นท์เข้มข้น — รสชาติแรงแทนที่ความรู้สึกในลำคอจากควัน

เขียนความอยากลง: ตัวกระตุ้น ความรุนแรง (1-10) เวลา สถานที่ การปฏิบัตินี้ — เรียกว่าการท่องเกลียวกระตุ้นในวรรณกรรมทางการแพทย์ — เปลี่ยนความรู้สึกที่ท่วมท้นให้เป็นข้อมูลที่สังเกตได้ คนส่วนใหญ่ที่ติดตามความอยากจะค้นพบว่าความอยากสั้นกว่าและน้อยกว่าที่รู้สึกในขณะนั้น

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

ในช่วงเช้าตรู่เหล่านี้ในวันที่ 3 ของการเลิกบุหรี่ อาการถอนอยู่ในระดับความรุนแรงสูงสุด — นี่คือช่วงที่ยากที่สุด ร่างกายของคุณปลอดจากนิโคตินโดยสมบูรณ์ — อาการที่เหลืออยู่ทั้งหมดเป็นการปรับตัวของระบบประสาท ไม่ใช่การถอนทางเคมี ในระยะการถอนเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายของคุณมุ่งเน้นไปที่การขจัดนิโคตินและสารที่เหลืออยู่ นิโคตินจากบุหรี่กำลังถูกสลายและกำจัดออกไป ทุกชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — ขจัดออกจากกระแสเลือดโดยสมบูรณ์ ร่างกายของคุณบรรลุการขจัดนิโคตินเต็มที่ในชั่วโมงที่ 72