ชั่วโมงที่ 52 จาก 336 ชั่วโมงซี-รีแอคทีฟโปรตีนลดลง

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

ซี-รีแอคทีฟโปรตีนในเซรั่ม ตัวบ่งชี้การอักเสบทั่วระบบที่สูงขึ้น 2-5 เท่าในผู้สูบบุหรี่ เริ่มลดลง การลดลงนี้ในการตอบสนองระยะเฉียบพลันของตับสะท้อนถึงภาระการอักเสบทั่วระบบที่ลดลงในทุกระบบอวัยวะ ควันบุหรี่มีสารเคมีกว่า 7,000 ชนิด — นิโคตินคือสิ่งที่ทำให้ติด แต่ผลพวงจากการเผาไหม้ (ยางมะตอย คาร์บอนมอนอกไซด์ ฟอร์มาลดีไฮด์ เบนซีน) คือสิ่งที่สร้างความเสียหายทางกายภาพมากที่สุด เมื่อนิโคตินขจัดออกไป การสัมผัสกับสารพิษเหล่านี้อย่างต่อเนื่องก็หยุดลงด้วย

ในขณะนี้ — "ซี-รีแอคทีฟโปรตีนลดลง" — ร่างกายของคุณปราศจากนิโคตินโดยสมบูรณ์และมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

กระแสเลือดของคุณปลอดจากนิโคตินแล้ว — สถานะที่ไม่เคยเป็นมาตั้งแต่คุณเริ่มสูบบุหรี่เป็นประจำ สำหรับคนที่สูบวันละซอง นั่นคือประมาณ 200 โดสของนิโคตินต่อวัน 7,300 โดสต่อปี แต่ละโดสเสริมสร้างเส้นทางประสาทของการติด การป้อนข้อมูลทั้งหมดนั้นหยุดลงแล้ว กลไกการซ่อมแซมของร่างกายที่เคยต่อสู้กับความเสียหายใหม่อย่างต่อเนื่องขณะที่คุณสูบบุหรี่ ตอนนี้สามารถมุ่งเน้นไปที่การรักษาทั้งหมด สารเคมีกว่า 7,000 ชนิด — สารก่อมะเร็งอย่างเบนซีน ฟอร์มาลดีไฮด์ และอะโครลีน — ไม่ได้ถูกส่งเข้ามาอีกต่อไป

สิ่งที่คุณรู้สึกไม่ได้แต่สำคัญแน่นอน: ตัวบ่งชี้การอักเสบของคุณกำลังลดลง ซี-รีแอคทีฟโปรตีน — โมเลกุลที่ตับสูบออกมาเมื่อร่างกายของคุณอยู่ภายใต้ความเครียดทั่วระบบ — สูงขึ้นสองถึงห้าเท่าเหนือปกติขณะที่คุณใช้นิโคติน ทุกอวัยวะในร่างกายของคุณได้รับประโยชน์จากการลดลงนั้น การอักเสบน้อยลงหมายถึงความเสียหายของหลอดเลือดแดงน้อยลง ปวดข้ออักเสบน้อยลง ความเครียดของเซลล์ทั่วบอร์ดน้อยลง

สิ่งที่คุณรู้สึก

ความชาทางอารมณ์อาจแทนที่ความทุกข์ที่แสดงออกเมื่อสมองเข้าสู่ระยะของการอนุรักษ์โดปามีน

ช่วงเช้าตรู่เป็นช่วงเสี่ยงสูงสำหรับอดีตผู้สูบบุหรี่ "บุหรี่มวนแรกของวัน" มักจะเป็นบุหรี่ที่ได้รับการเสริมแรงทางจิตใจมากที่สุดในบรรดาบุหรี่ทั้งหมดที่สูบรายวัน — เชื่อมโยงกับการตื่นนอน กาแฟ และการเปลี่ยนจากการนอนหลับสู่การตื่นตัว สมองของคุณกำลังมองหาสัญญาณนั้นในตอนนี้ แทนที่ด้วยสิ่งที่เป็นกิจกรรมทางกาย: ยืดเส้นยืดสาย สาดน้ำเย็นใส่หน้า ก้าวออกไปข้างนอกสูดอากาศบริสุทธิ์

การสูบบุหรี่มีพิธีกรรมในตัว — ซองบุหรี่ ไฟแช็ก บุหรี่มวนแรกกับกาแฟยามเช้า บุหรี่หลังอาหาร — แต่ละอย่างคือตัวกระตุ้นที่ต่อเข้ากับกิจวัตรประจำวันของคุณ การวิจัยการสูบบุหรี่หลายทศวรรษแสดงให้เห็นว่าองค์ประกอบของพิธีกรรม — ซองบุหรี่ในกระเป๋า ไฟแช็กในมือ การสูดครั้งแรกยามเช้า — สร้างการพึ่งพาทางจิตใจที่ดำเนินไปคู่ขนานและเป็นอิสระจากการติดนิโคติน คุณกำลังต่อสู้ทั้งสองอย่างพร้อมกันในตอนนี้ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ 72 ชั่วโมงแรกหนักหนาเช่นนี้

หากคุณสูบบุหรี่มาหลายปีหรือหลายทศวรรษ ร่างกายของคุณสะสมความเสียหายที่เริ่มย้อนกลับในทันทีที่คุณหยุด ทุกชั่วโมงที่ไม่มีบุหรี่คือความก้าวหน้าที่วัดได้ ทุกชั่วโมงที่คุณไม่จุดบุหรี่ สมองของคุณกำลังบันทึกข้อมูลใหม่: "ฉันรอดพ้นจากตัวกระตุ้นนี้ได้โดยไม่ต้องใช้บุหรี่" เมื่อเวลาผ่านไป ข้อมูลเหล่านี้สะสมเป็นค่าเริ่มต้นใหม่ แต่ตอนนี้ ค่าเริ่มต้นเก่ายังดังอยู่

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

บริโภคปลาที่มีไขมันหนึ่งมื้อหรือทานน้ำมันปลา 2 กรัมเพื่อให้ EPA และ DHA ที่มีคุณสมบัติต้านการอักเสบและปกป้องระบบประสาทที่มีหลักฐาน

การออกกำลังกายคือการแทรกแซงความอยากที่ดีที่สุด แม้แต่การเดินเร็วเพียง 5 นาทีก็ลดความรุนแรงของความอยากได้ 25-40% (วัดจากการศึกษาทางการแพทย์) ได้ผลเพราะการออกกำลังกายกระตุ้นการหลั่งเอนโดรฟินที่ชดเชยการขาดดุลโดปามีนจากการถอนนิโคตินได้บางส่วน

โทรหาคนที่ให้การสนับสนุน หากคุณบอกใครว่ากำลังเลิก ตอนนี้คือเวลาที่การลงทุนนั้นให้ผลตอบแทน แม้แต่การสนทนา 2 นาทีก็สร้างการเบี่ยงเบนความสนใจทางความคิดที่นานพอจะทนผ่านความอยาก ซึ่งมีจุดสูงสุดและจางหายใน 60-90 วินาที

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

ในช่วงเช้าตรู่เหล่านี้ในวันที่ 3 ของการเลิกบุหรี่ อาการถอนอยู่ในระดับความรุนแรงสูงสุด — นี่คือช่วงที่ยากที่สุด ร่างกายของคุณปลอดจากนิโคตินโดยสมบูรณ์ — อาการที่เหลืออยู่ทั้งหมดเป็นการปรับตัวของระบบประสาท ไม่ใช่การถอนทางเคมี ในระยะการถอนเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายของคุณมุ่งเน้นไปที่การขจัดนิโคตินและสารที่เหลืออยู่ นิโคตินจากบุหรี่กำลังถูกสลายและกำจัดออกไป ทุกชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — ขจัดออกจากกระแสเลือดโดยสมบูรณ์ ร่างกายของคุณบรรลุการขจัดนิโคตินเต็มที่ในชั่วโมงที่ 72