ชั่วโมงที่ 59 จาก 336 ชั่วโมงระดับ Interleukin-6 กำลังลดลง

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

ระดับ interleukin-6 ในเซรั่ม ไซโตไคน์ที่ส่งเสริมการอักเสบซึ่งเพิ่มขึ้นเรื้อรังในผู้สูบบุหรี่ กำลังลดลงอย่างเห็นได้ชัด การส่งสัญญาณ IL-6 ที่ลดลงทำให้การผลิต CRP ในตับลดลงและลดการอักเสบระบบ ควันบุหรี่ประกอบด้วยสารเคมีมากกว่า 7,000 ชนิด — นิโคตินคือสิ่งที่ทำให้คุณติดใจ แต่ผลพวงจากการเผาไหม้ (ยางมะตอย คาร์บอนมอนอกไซด์ ฟอร์มัลดีไฮด์ เบนซิน) คือสิ่งที่ทำให้เกิดความเสียหายทางกายภาพมากที่สุด เมื่อนิโคตินถูกขจัดออกไป การสัมผัสกับสารพิษเหล่านี้ก็หยุดลงเช่นกัน

ในช่วงเวลานี้ — "ระดับ Interleukin-6 กำลังลดลง" — ร่างกายของคุณปราศจากนิโคตินอย่างสมบูรณ์และมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

กระแสเลือดของคุณปราศจากนิโคตินแล้ว — สภาวะที่ไม่เคยเป็นมาตั้งแต่คุณเริ่มสูบบุหรี่เป็นประจำ สำหรับคนที่สูบวันละซอง นั่นคือประมาณ 200 โดสของนิโคตินต่อวัน 7,300 โดสต่อปี แต่ละโดสเสริมสร้างเส้นทางประสาทของการติดยา การป้อนข้อมูลทั้งหมดนี้ได้หยุดลงแล้ว กลไกการซ่อมแซมของร่างกายซึ่งต่อสู้กับความเสียหายใหม่อย่างต่อเนื่องขณะที่คุณสูบบุหรี่ ตอนนี้สามารถมุ่งเน้นไปที่การรักษาอย่างเต็มที่ สารเคมี 7,000+ ชนิด — สารก่อมะเร็งอย่างเบนซิน ฟอร์มัลดีไฮด์ และอะโครลีน — ไม่ถูกส่งผ่านเข้ามาอีกต่อไป

คุณอาจกำลังประสบกับสิ่งที่ไม่คาดคิดตอนนี้ — หน้าต่างของความรู้สึกดีอย่างแท้จริง ไม่ได้ยอดเยี่ยม แต่ดีกว่าสิบสองชั่วโมงที่ผ่านมาอย่างเห็นได้ชัด เคมีประสาทของคุณแกว่งไปมาระหว่างการถอนตัว และตอนนี้คุณอาจอยู่ในช่วงขาขึ้นชั่วคราวที่ระดับโดปามีนและเซโรโทนินไปถึงช่วงที่เพียงพอ อย่าเสียหน้าต่างนี้

สิ่งที่คุณรู้สึก

อารมณ์อาจดีขึ้นชั่วคราวเนื่องจากการแกว่งไปมาของสารเคมีในระบบประสาทผลิตโดปามีนและเซโรโทนินในระดับที่เพียงพอชั่วคราว

ชั่วโมงเช้ามีตัวกระตุ้นหนักสำหรับผู้สูบบุหรี่ — การเดินทาง การพักงาน กาแฟกลางเช้า แต่ละอย่างเหล่านี้เป็นพิธีกรรมการสูบบุหรี่ วันนี้ แต่ละอย่างที่คุณผ่านไปโดยไม่สูบบุหรี่จะทำให้ความเชื่อมโยงอ่อนแอลง มันไม่รู้สึกเหมือนความคืบหน้า แต่มันคือ

การสูบบุหรี่มีพิธีกรรมในตัว — ซอง ไฟแช็ก บุหรี่มวนแรกกับกาแฟเช้า การสูบหลังอาหาร — แต่ละอย่างเป็นตัวกระตุ้นที่ฝังอยู่ในกิจวัตรประจำวัน การวิจัยการสูบบุหรี่นานหลายทศวรรษแสดงให้เห็นว่าองค์ประกอบพิธีกรรม — ซองในกระเป๋า ไฟแช็กในมือ การสูดดมครั้งแรกของเช้า — สร้างการพึ่งพาทางจิตใจที่ดำเนินไปคู่ขนานและเป็นอิสระจากการติดนิโคติน คุณกำลังต่อสู้กับทั้งสองสิ่งพร้อมกันตอนนี้ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ 72 ชั่วโมงแรกนี้เข้มข้นมาก

ถ้าคุณสูบบุหรี่มาหลายปีหรือหลายทศวรรษ ร่างกายของคุณได้สะสมความเสียหายที่เริ่มกลับตัวในทันทีที่คุณหยุด ทุกชั่วโมงที่ไม่สูบบุหรี่คือความคืบหน้าที่วัดได้ ทุกชั่วโมงที่คุณไม่จุด สมองของคุณบันทึกข้อมูลใหม่: "ฉันอยู่รอดจากตัวกระตุ้นนี้โดยไม่สูบบุหรี่" เมื่อเวลาผ่านไป ข้อมูลเหล่านี้จะสะสมเป็นค่าเริ่มต้นใหม่ แต่ตอนนี้ ค่าเริ่มต้นเก่ายังดังอยู่

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

ใช้ประโยชน์จากอารมณ์ที่ดีขึ้นโดยเตรียมสิ่งแวดล้อมสำหรับระลอกอาการอยากครั้งต่อไป: เอาที่เขี่ยบุหรี่ ไฟแช็ก และบุหรี่ที่เหลือออกจากบ้านและรถ

เทคนิคน้ำเย็น: ดื่มน้ำแข็งเต็มแก้วให้เร็วที่สุดเท่าที่สบาย ความรู้สึกเย็นและการดื่มใช้ทั้งการหมกมุ่นช่องปากและประสาทเวกัส ตามด้วยมิ้นท์แรงๆ — รสชาติแรงจะแทนที่ความรู้สึกในคอจากควันบุหรี่

เขียนอาการอยากลงไป: ตัวกระตุ้น ความรุนแรง (1-10) เวลา สถานที่ การปฏิบัตินี้ — เรียกว่าการใส่ใจกับอาการอยากในวรรณกรรมทางคลินิก — เปลี่ยนความรู้สึกท่วมท้นให้เป็นข้อมูลที่สังเกตได้ คนส่วนใหญ่ที่ติดตามอาการอยากค้นพบว่ามันสั้นกว่าและไม่บ่อยกว่าที่รู้สึกในช่วงเวลานั้น

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

ในช่วงเช้าของวันที่ 3 ของการเลิกบุหรี่ อาการถอนตัวอยู่ในความรุนแรงสูงสุด — นี่คือความยากที่สุด ร่างกายของคุณปราศจากนิโคตินอย่างสมบูรณ์ — อาการที่เหลือทั้งหมดเป็นการปรับตัวของระบบประสาท ไม่ใช่การถอนตัวทางเคมี ในช่วงการถอนตัวเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายของคุณมุ่งเน้นไปที่การขจัดนิโคตินและสารเมแทบอไลท์ นิโคตินจากบุหรี่ถูกย่อยสลายและขจัดออก แต่ละชั่วโมงนำความคืบหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — ถูกขจัดออกจากกระแสเลือดอย่างสมบูรณ์ ร่างกายของคุณบรรลุการขจัดนิโคตินอย่างสมบูรณ์ที่ชั่วโมงที่ 72