ชั่วโมงที่ 57 จาก 336 ชั่วโมงระดับ Matrix Metalloproteinase กำลังลดลง

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

MMP-9 และ MMP-12 เอนไซม์ที่ย่อยโปรตีนซึ่งเพิ่มขึ้นจากการสูบบุหรี่และทำลายอีลาสตินในถุงลมปอด ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงแบบถุงลมโป่งพอง กำลังลดลง ความสมดุลระหว่างการทำลายและการซ่อมแซมเนื้อเยื่อเริ่มเปลี่ยนไปในทิศทางของการซ่อมแซม ควันบุหรี่ประกอบด้วยสารเคมีมากกว่า 7,000 ชนิด — นิโคตินคือสิ่งที่ทำให้คุณติดใจ แต่ผลพวงจากการเผาไหม้ (ยางมะตอย คาร์บอนมอนอกไซด์ ฟอร์มัลดีไฮด์ เบนซิน) คือสิ่งที่ทำให้เกิดความเสียหายทางกายภาพมากที่สุด เมื่อนิโคตินถูกขจัดออกไป การสัมผัสกับสารพิษเหล่านี้ก็หยุดลงเช่นกัน

ในช่วงเวลานี้ — "ระดับ Matrix Metalloproteinase กำลังลดลง" — ร่างกายของคุณปราศจากนิโคตินอย่างสมบูรณ์และมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

กระแสเลือดของคุณปราศจากนิโคตินแล้ว — สภาวะที่ไม่เคยเป็นมาตั้งแต่คุณเริ่มสูบบุหรี่เป็นประจำ สำหรับคนที่สูบวันละซอง นั่นคือประมาณ 200 โดสของนิโคตินต่อวัน 7,300 โดสต่อปี แต่ละโดสเสริมสร้างเส้นทางประสาทของการติดยา การป้อนข้อมูลทั้งหมดนี้ได้หยุดลงแล้ว กลไกการซ่อมแซมของร่างกายซึ่งต่อสู้กับความเสียหายใหม่อย่างต่อเนื่องขณะที่คุณสูบบุหรี่ ตอนนี้สามารถมุ่งเน้นไปที่การรักษาอย่างเต็มที่ สารเคมี 7,000+ ชนิด — สารก่อมะเร็งอย่างเบนซิน ฟอร์มัลดีไฮด์ และอะโครลีน — ไม่ถูกส่งผ่านเข้ามาอีกต่อไป

ลองตรวจสอบร่างกายของคุณสักครู่ เปรียบเทียบความรู้สึกตอนนี้กับตอนชั่วโมงที่สามสิบหก สำหรับคนส่วนใหญ่ ความรุนแรงทางกายภาพลดลงอย่างเห็นได้ชัดในจุดนี้ อาการปวดหัวอาจไม่แสบแปลบเท่าเดิม

สิ่งที่คุณรู้สึก

ความโกรธอาจกลับมาอีกครั้งในระลอกที่สอง มักจะโฟกัสและมุ่งเป้าไปที่บุคคลหรือสถานการณ์ที่เฉพาะเจาะจงมากกว่าความโมโหที่แพร่กระจายในชั่วโมงที่ 48

ชั่วโมงเช้ามีตัวกระตุ้นหนักสำหรับผู้สูบบุหรี่ — การเดินทาง การพักงาน กาแฟกลางเช้า แต่ละอย่างเหล่านี้เป็นพิธีกรรมการสูบบุหรี่ วันนี้ แต่ละอย่างที่คุณผ่านไปโดยไม่สูบบุหรี่จะทำให้ความเชื่อมโยงอ่อนแอลง มันไม่รู้สึกเหมือนความคืบหน้า แต่มันคือ

การสูบบุหรี่มีพิธีกรรมในตัว — ซอง ไฟแช็ก บุหรี่มวนแรกกับกาแฟเช้า การสูบหลังอาหาร — แต่ละอย่างเป็นตัวกระตุ้นที่ฝังอยู่ในกิจวัตรประจำวัน การวิจัยการสูบบุหรี่นานหลายทศวรรษแสดงให้เห็นว่าองค์ประกอบพิธีกรรม — ซองในกระเป๋า ไฟแช็กในมือ การสูดดมครั้งแรกของเช้า — สร้างการพึ่งพาทางจิตใจที่ดำเนินไปคู่ขนานและเป็นอิสระจากการติดนิโคติน คุณกำลังต่อสู้กับทั้งสองสิ่งพร้อมกันตอนนี้ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ 72 ชั่วโมงแรกนี้เข้มข้นมาก

ถ้าคุณสูบบุหรี่มาหลายปีหรือหลายทศวรรษ ร่างกายของคุณได้สะสมความเสียหายที่เริ่มกลับตัวในทันทีที่คุณหยุด ทุกชั่วโมงที่ไม่สูบบุหรี่คือความคืบหน้าที่วัดได้ ทุกชั่วโมงที่คุณไม่จุด สมองของคุณบันทึกข้อมูลใหม่: "ฉันอยู่รอดจากตัวกระตุ้นนี้โดยไม่สูบบุหรี่" เมื่อเวลาผ่านไป ข้อมูลเหล่านี้จะสะสมเป็นค่าเริ่มต้นใหม่ แต่ตอนนี้ ค่าเริ่มต้นเก่ายังดังอยู่

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

นำความโกรธไปใช้กับกิจกรรมทางกายความเข้มสูง: วิดพื้นให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ พักผ่อน 60 วินาที แล้วทำซ้ำสามครั้ง

ทำลายห่วงโซ่พิธีกรรม: ถ้าตัวกระตุ้นของคุณตอนนี้คือการขับรถ โดยเฉพาะการเดินทางไกลๆ ที่การสูบบุหรี่เป็นกิจวัตร ให้เตรียมพฤติกรรมทดแทนไว้ก่อนที่ช่วงเวลานั้นจะมาถึง เปลี่ยนจากกาแฟเป็นชา นั่งในห้องอื่น หาที่พักใหม่ การรอจนกว่าอาการอยากจะมาถึงแล้วค่อยตัดสินใจว่าจะทำอะไรนั้นสายเกินไป

การออกกำลังกายเป็นการแทรกแซงอาการอยากที่ดีที่สุด แม้แต่การเดินเร็วเพียง 5 นาทีก็ลดความรุนแรงของอาการอยาก 25-40% (วัดในการศึกษาทางคลินิก) มันได้ผลเพราะการออกกำลังกายกระตุ้นการหลั่งเอนดอร์ฟินที่ชดเชยการขาดดุลโดปามีนจากการถอนตัวจากนิโคตินบางส่วน

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

ในช่วงเช้าของวันที่ 3 ของการเลิกบุหรี่ อาการถอนตัวอยู่ในความรุนแรงสูงสุด — นี่คือความยากที่สุด ร่างกายของคุณปราศจากนิโคตินอย่างสมบูรณ์ — อาการที่เหลือทั้งหมดเป็นการปรับตัวของระบบประสาท ไม่ใช่การถอนตัวทางเคมี ในช่วงการถอนตัวเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายของคุณมุ่งเน้นไปที่การขจัดนิโคตินและสารเมแทบอไลท์ นิโคตินจากบุหรี่ถูกย่อยสลายและขจัดออก แต่ละชั่วโมงนำความคืบหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — ถูกขจัดออกจากกระแสเลือดอย่างสมบูรณ์ ร่างกายของคุณบรรลุการขจัดนิโคตินอย่างสมบูรณ์ที่ชั่วโมงที่ 72