ชั่วโมงที่ 46 จาก 336 ชั่วโมงสมดุลของแคทีโคลามีนกำลังปรับตัวใหม่

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

การเพิ่มขึ้นเรื้อรังของแคทีโคลามีนในการไหลเวียนที่เกิดจากการกระทำของนิโคตินต่อปมประสาทซิมพาเทติกกำลังคลี่คลาย ระดับเอพิเนฟรินและนอร์เอพิเนฟรินในพลาสมาขณะพักกำลังเปลี่ยนไปสู่ช่วงของผู้ไม่สูบบุหรี่ ควันบุหรี่มีสารเคมีกว่า 7,000 ชนิด — นิโคตินคือสิ่งที่ทำให้ติด แต่สารเผาไหม้อื่นๆ (ยางมะตอย คาร์บอนมอนอกไซด์ ฟอร์มาลดีไฮด์ เบนซีน) เป็นสิ่งที่ทำลายร่างกายมากที่สุด เมื่อนิโคตินถูกขจัดออก การสัมผัสสารพิษเหล่านี้อย่างต่อเนื่องก็หยุดลงด้วย

ในขณะนี้ — "สมดุลของแคทีโคลามีนกำลังปรับตัวใหม่" — ร่างกายของคุณไร้นิโคตินอย่างสมบูรณ์และมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

กระแสเลือดของคุณตอนนี้ไร้นิโคติน — สถานะที่ไม่เป็นมาตั้งแต่คุณเริ่มสูบบุหรี่เป็นประจำ สำหรับคนที่สูบบุหรี่วันละซอง นั่นคือประมาณ 200 โดสนิโคตินต่อวัน 7,300 โดสต่อปี แต่ละโดสเสริมสร้างเส้นทางประสาทแห่งการติด ปัจจัยป้อนเข้าทั้งหมดนั้นได้หยุดลงแล้ว กลไกการซ่อมแซมของร่างกายซึ่งเคยต้องต่อสู้กับความเสียหายใหม่อย่างต่อเนื่องขณะที่คุณสูบบุหรี่ ตอนนี้สามารถมุ่งเน้นไปที่การรักษาอย่างเต็มที่ สารเคมีกว่า 7,000 ชนิด — สารก่อมะเร็งอย่างเบนซีน ฟอร์มาลดีไฮด์ และอะโครเลอีน — ไม่ถูกส่งเข้าสู่ร่างกายอีกต่อไป

ระบบต่อสู้หรือหลบหนีของคุณกำลังปรับตัวใหม่ นิโคตินทำให้ระบบประสาทซิมพาเทติกของคุณเพิ่มขึ้นเรื้อรัง — เอพิเนฟรินเพิ่มขึ้น นอร์เอพิเนฟรินเพิ่มขึ้น คอร์ติซอลเพิ่มขึ้น คุณเดินอยู่ในสภาวะความเครียดทางสรีรวิทยาระดับต่ำอย่างต่อเนื่องและเรียกมันว่าปกติ ระดับแคทีโคลามีนเหล่านั้นตอนนี้กำลังเปลี่ยนไปสู่เส้นฐานของผู้ไม่ใช้

สิ่งที่คุณรู้สึก

ความสงบที่ทำให้กังวลสลับกับการระเบิดของความฉุนเฉียวขณะที่ระบบประสาทอิสระแกว่งไปสู่สมดุลใหม่

ช่วงเย็นมีความหมายเชิงจิตวิทยาที่ลึกซึ้งสำหรับผู้สูบบุหรี่ — บุหรี่มวนผ่อนคลาย บุหรี่หลังอาหาร บุหรี่ก่อนนอนที่ระเบียง สิ่งเหล่านี้เป็นพิธีกรรมปลอบใจ ไม่ใช่แค่การส่งนิโคตินเข้าสู่ร่างกาย การแทนที่สิ่งเหล่านี้ต้องการไม่เพียงแค่หลีกเลี่ยงบุหรี่ แต่ต้องสร้างกิจวัตรผ่อนคลายแบบใหม่อย่างแข็งขัน เครื่องดื่มอุ่นๆ การยืดเหยียดเบาๆ หรือการอ่านหนังสือ สามารถส่งสัญญาณ "วันกำลังจะจบ" ไปยังสมองของคุณโดยไม่ต้องมีควัน

การสูบบุหรี่มีพิธีกรรมในตัว — ซองบุหรี่ ไฟแช็ก บุหรี่มวนแรกกับกาแฟเช้า บุหรี่หลังอาหาร — แต่ละอย่างเป็นตัวกระตุ้นที่ฝังลึกอยู่ในกิจวัตรประจำวันของคุณ การวิจัยเรื่องการสูบบุหรี่หลายทศวรรษแสดงให้เห็นว่าองค์ประกอบของพิธีกรรม — ซองบุหรี่ในกระเป๋า ไฟแช็กในมือ การสูดลมแรกของตอนเช้า — สร้างการพึ่งพาทางจิตใจที่ดำเนินควบคู่และเป็นอิสระจากการติดนิโคติน คุณกำลังต่อสู้กับทั้งสองสิ่งพร้อมกันตอนนี้ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ 72 ชั่วโมงแรกเข้มข้นมาก

หากคุณสูบบุหรี่มาเป็นปีหรือเป็นทศวรรษ ร่างกายของคุณได้สะสมความเสียหายที่เริ่มย้อนกลับในขณะที่คุณหยุดสูบ ทุกชั่วโมงที่ไม่มีบุหรี่คือความก้าวหน้าที่วัดได้ ทุกชั่วโมงที่คุณไม่จุดบุหรี่ สมองของคุณกำลังบันทึกข้อมูลใหม่: "ฉันรอดพ้นจากตัวกระตุ้นนี้ได้โดยไม่ต้องสูบบุหรี่" เมื่อเวลาผ่านไป ข้อมูลเหล่านี้จะสะสมกลายเป็นค่าเริ่มต้นใหม่ แต่ตอนนี้ ค่าเริ่มต้นเก่ายังดังอยู่

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

ฝึกการผ่อนคลายกล้ามเนื้อแบบมีคู่มือ 10 นาที โดยการตึงและคลายกล้ามเนื้อแต่ละกลุ่มจากนิ้วเท้าไปยังหนังศีรษะตามลำดับ

เขียนความอยากลง: ตัวกระตุ้น ความเข้มข้น (1-10) เวลา สถานที่ การปฏิบัตินี้ — เรียกว่าการโต้คลื่นความอยากในวรรณกรรมทางคลินิก — เปลี่ยนความรู้สึกที่ครอบงำให้กลายเป็นข้อมูลที่สังเกตได้ คนส่วนใหญ่ที่ติดตามความอยากจะค้นพบว่าความอยากสั้นและไม่บ่อยกว่าที่รู้สึกในขณะนั้น

ตัดห่วงโซ่พิธีกรรม: หากตัวกระตุ้นของคุณตอนนี้คือการพักจากงาน — พิธีกรรมสังคม "พักสูบบุหรี่" ให้มีพฤติกรรมทดแทนพร้อมก่อนที่ช่วงเวลานั้นจะมาถึง เปลี่ยนจากกาแฟเป็นชา นั่งในห้องอื่น พักในสถานที่ใหม่ การรอจนกว่าความอยากจะเกิดขึ้นแล้วค่อยตัดสินใจทำอะไรนั้นสายเกินไป

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

ขณะที่ช่วงเย็นของวันที่ 2 ของการเลิกบุหรี่ดำเนินต่อไป อาการถอนอยู่ในระดับความรุนแรงสูงสุด — นี่คือช่วงที่ยากที่สุด ร่างกายของคุณไร้นิโคตินอย่างสมบูรณ์ — อาการที่เหลือทั้งหมดเป็นการปรับตัวของระบบประสาท ไม่ใช่การถอนสารเคมี ในระหว่างระยะการถอนเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายของคุณมุ่งเน้นไปที่การขจัดนิโคตินและสารที่เผาผลาญแล้ว นิโคตินจากบุหรี่กำลังถูกย่อยสลายและขจัดออก แต่ละชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — ขจัดออกจากกระแสเลือดอย่างสมบูรณ์ ร่างกายของคุณบรรลุการขจัดนิโคตินเต็มที่ที่ชั่วโมงที่ 72