ชั่วโมงที่ 45 จาก 336 ชั่วโมงระบบควบคุมกรดในกระเพาะเริ่มปกติ

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

การหลั่งกรดในกระเพาะที่เกิดจากนิโคตินเกินปกติกำลังคลี่คลาย การหลั่งกรดพื้นฐานลดลง ทำให้อาการกรดไหลย้อนลดลงและช่วยให้แผลเล็กๆ ในเยื่อบุกระเพาะเริ่มหาย ควันบุหรี่มีสารเคมีกว่า 7,000 ชนิด — นิโคตินคือสิ่งที่ทำให้ติด แต่สารเผาไหม้อื่นๆ (ยางมะตอย คาร์บอนมอนอกไซด์ ฟอร์มาลดีไฮด์ เบนซีน) เป็นสิ่งที่ทำลายร่างกายมากที่สุด เมื่อนิโคตินถูกขจัดออก การสัมผัสสารพิษเหล่านี้อย่างต่อเนื่องก็หยุดลงด้วย

ในขณะนี้ — "ระบบควบคุมกรดในกระเพาะเริ่มปกติ" — ร่างกายของคุณไร้นิโคตินอย่างสมบูรณ์และมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

กระแสเลือดของคุณตอนนี้ไร้นิโคติน — สถานะที่ไม่เป็นมาตั้งแต่คุณเริ่มสูบบุหรี่เป็นประจำ สำหรับคนที่สูบบุหรี่วันละซอง นั่นคือประมาณ 200 โดสนิโคตินต่อวัน 7,300 โดสต่อปี แต่ละโดสเสริมสร้างเส้นทางประสาทแห่งการติด ปัจจัยป้อนเข้าทั้งหมดนั้นได้หยุดลงแล้ว กลไกการซ่อมแซมของร่างกายซึ่งเคยต้องต่อสู้กับความเสียหายใหม่อย่างต่อเนื่องขณะที่คุณสูบบุหรี่ ตอนนี้สามารถมุ่งเน้นไปที่การรักษาอย่างเต็มที่ สารเคมีกว่า 7,000 ชนิด — สารก่อมะเร็งอย่างเบนซีน ฟอร์มาลดีไฮด์ และอะโครเลอีน — ไม่ถูกส่งเข้าสู่ร่างกายอีกต่อไป

กระเพาะอาหารของคุณกำลังปรับใหม่ นิโคตินกระตุ้นการผลิตกรดในกระเพาะเกินปกติ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ผู้ใช้หลายคนประสบปัญหาแสบกระเพาะหรือกรดไหลย้อน การผลิตที่เกินปกตินั้นกำลังคลี่คลายตอนนี้ เยื่อบุกระเพาะของคุณ — ซึ่งอาจมีแผลเล็กๆ จากการสัมผัสกรดเป็นเวลานาน — กำลังเริ่มหาย

สิ่งที่คุณรู้สึก

ความไม่สบายในระบบทางเดินอาหารจากการเปลี่ยนแปลงการเคลื่อนไหวของลำไส้ส่งผลต่อภาระทางจิตใจจากการถอนนิโคติน

ช่วงเย็นมีความหมายเชิงจิตวิทยาที่ลึกซึ้งสำหรับผู้สูบบุหรี่ — บุหรี่มวนผ่อนคลาย บุหรี่หลังอาหาร บุหรี่ก่อนนอนที่ระเบียง สิ่งเหล่านี้เป็นพิธีกรรมปลอบใจ ไม่ใช่แค่การส่งนิโคตินเข้าสู่ร่างกาย การแทนที่สิ่งเหล่านี้ต้องการไม่เพียงแค่หลีกเลี่ยงบุหรี่ แต่ต้องสร้างกิจวัตรผ่อนคลายแบบใหม่อย่างแข็งขัน เครื่องดื่มอุ่นๆ การยืดเหยียดเบาๆ หรือการอ่านหนังสือ สามารถส่งสัญญาณ "วันกำลังจะจบ" ไปยังสมองของคุณโดยไม่ต้องมีควัน

การสูบบุหรี่มีพิธีกรรมในตัว — ซองบุหรี่ ไฟแช็ก บุหรี่มวนแรกกับกาแฟเช้า บุหรี่หลังอาหาร — แต่ละอย่างเป็นตัวกระตุ้นที่ฝังลึกอยู่ในกิจวัตรประจำวันของคุณ การวิจัยเรื่องการสูบบุหรี่หลายทศวรรษแสดงให้เห็นว่าองค์ประกอบของพิธีกรรม — ซองบุหรี่ในกระเป๋า ไฟแช็กในมือ การสูดลมแรกของตอนเช้า — สร้างการพึ่งพาทางจิตใจที่ดำเนินควบคู่และเป็นอิสระจากการติดนิโคติน คุณกำลังต่อสู้กับทั้งสองสิ่งพร้อมกันตอนนี้ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ 72 ชั่วโมงแรกเข้มข้นมาก

หากคุณสูบบุหรี่มาเป็นปีหรือเป็นทศวรรษ ร่างกายของคุณได้สะสมความเสียหายที่เริ่มย้อนกลับในขณะที่คุณหยุดสูบ ทุกชั่วโมงที่ไม่มีบุหรี่คือความก้าวหน้าที่วัดได้ ทุกชั่วโมงที่คุณไม่จุดบุหรี่ สมองของคุณกำลังบันทึกข้อมูลใหม่: "ฉันรอดพ้นจากตัวกระตุ้นนี้ได้โดยไม่ต้องสูบบุหรี่" เมื่อเวลาผ่านไป ข้อมูลเหล่านี้จะสะสมกลายเป็นค่าเริ่มต้นใหม่ แต่ตอนนี้ ค่าเริ่มต้นเก่ายังดังอยู่

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

รับประทานโยเกิร์ตกรีกธรรมดาเล็กน้อยเพื่อให้โปรไบโอติกและเป็นตัวกันชนกับกรดในกระเพาะพร้อมทั้งให้โปรตีนเพื่อความอิ่ม

ทางเลือกสำหรับปาก: แครอทดิบ ก้านขึ้นฉ่าย เมล็ดทานตะวัน หรือไม้จิ้มฟันรสอบเชย การเคลื่อนไหวจากมือสู่ปากและการกระตุ้นช่องปากช่วยจัดการกับส่วนพิธีกรรมของการสูบบุหรี่ที่ทำงานเป็นอิสระจากนิโคติน ปากของคุณกำลังมองหาสิ่งที่จะทำ — ให้สิ่งที่ดีต่อสุขภาพแก่มัน

เมื่อความอยากเกิดขึ้น — เช่นการเข้าสังคมกับเพื่อนที่สูบบุหรี่ โดยเฉพาะเมื่อดื่มแอลกอฮอล์ — ใช้เทคนิคการหายใจ 4-7-8: หายใจเข้า 4 วินาที กลั้น 7 วินาที หายใจออก 8 วินาที การหายใจออกแบบยาวจะกระตุ้นระบบประสาทพาราซิมพาเทติกและลดการเพิ่มขึ้นของคอร์ติซอลที่ขับเคลื่อนความอยาก มันจะผ่านไปใน 90 วินาที

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

ขณะที่ช่วงเย็นของวันที่ 2 ของการเลิกบุหรี่ดำเนินต่อไป อาการถอนอยู่ในระดับความรุนแรงสูงสุด — นี่คือช่วงที่ยากที่สุด ร่างกายของคุณไร้นิโคตินอย่างสมบูรณ์ — อาการที่เหลือทั้งหมดเป็นการปรับตัวของระบบประสาท ไม่ใช่การถอนสารเคมี ในระหว่างระยะการถอนเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายของคุณมุ่งเน้นไปที่การขจัดนิโคตินและสารที่เผาผลาญแล้ว นิโคตินจากบุหรี่กำลังถูกย่อยสลายและขจัดออก แต่ละชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — ขจัดออกจากกระแสเลือดอย่างสมบูรณ์ ร่างกายของคุณบรรลุการขจัดนิโคตินเต็มที่ที่ชั่วโมงที่ 72