ชั่วโมงที่ 41 จาก 336 ชั่วโมงอัตราการเผาผลาญพื้นฐานกำลังปรับตัว

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

อัตราการเผาผลาญพื้นฐานลดลงประมาณ 5-10% เมื่อฤทธิ์กระตุ้นของนิโคตินต่อการสร้างความร้อนในร่างกายหมดไป การเปลี่ยนแปลงทางเมแทบอลิซึมนี้เป็นสาเหตุของการเพิ่มน้ำหนักโดยเฉลี่ย 2-5 กิโลกรัมที่เห็นในเดือนแรกของการเลิกสูบ ควันบุหรี่มีสารเคมีกว่า 7,000 ชนิด — นิโคตินคือสิ่งที่ทำให้คุณติด แต่ผลผลิตจากการเผาไหม้ (ยางมะตอย คาร์บอนมอนอกไซด์ ฟอร์มาลดีไฮด์ เบนซีน) คือสิ่งที่ทำลายร่างกายมากที่สุด เมื่อนิโคตินหมดไป การสัมผัสสารพิษเหล่านี้อย่างต่อเนื่องก็หมดไปด้วย

ในขณะนี้ — "อัตราการเผาผลาญพื้นฐานกำลังปรับตัว" — ร่างกายของคุณปลอดนิโคตินสมบูรณ์และมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

กระแสเลือดของคุณปลอดนิโคตินแล้วตอนนี้ — สถานะที่ไม่เคยเป็นมานับตั้งแต่คุณเป็นคนสูบบุหรี่ประจำ สำหรับคนที่สูบวันละซอง นั่นคือประมาณ 200 ครั้งของการได้รับนิโคตินต่อวัน 7,300 ครั้งต่อปี แต่ละครั้งเสริมสร้างเส้นทางประสาทของการติด การเข้าสู่ระบบทั้งหมดนี้หยุดลงแล้ว กลไกการซ่อมแซมของร่างกายคุณ ที่เคยต่อสู้กับความเสียหายใหม่อย่างต่อเนื่องขณะที่คุณสูบบุหรี่ ตอนนี้สามารถมุ่งเน้นไปที่การรักษาอย่างสมบูรณ์ สารเคมี 7,000+ ชนิด — สารก่อมะเร็งเช่น เบนซีน ฟอร์มาลดีไฮด์ และอะโครลีน — ไม่ได้ถูกส่งเข้ามาอีกแล้ว

คุณอาจรู้สึกหิวมากกว่าที่เคยเป็นมานานแล้ว และมีเหตุผลเฉพาะเจาะจง นิโคตินเพิ่มอัตราการเผาผลาญพื้นฐานของคุณร้อยละ 5 ถึง 10 — มันเผาผลาญแคลอรี่เพิ่มเติมเพียงแค่อยู่ในระบบของคุณ การเพิ่มอัตราการเผาผลาญนั้นหมดไปแล้วตอนนี้ แต่ความอยากอาหารของคุณยังไม่ได้ปรับเทียบใหม่ ไฮโปทาลามัสของคุณกำลังชดเชยมากเกินไป

สิ่งที่คุณรู้สึก

ความรู้สึกหิวเพิ่มขึ้นเป็นความรู้สึกที่โดดเด่น แข่งขันกับอาการอยากสูบเพื่อความสนใจหลัก

ช่วงบ่ายมักเป็นช่วงที่คนสูบบุหรี่ได้รับ "บุหรี่รางวัล" — การสูบหลังอาหารกลางวัน การพักจากงาน ช่วงเวลาผ่อนคลาย ความอยากที่คุณรู้สึกไม่ใช่ความหิวหรือความเบื่อ มันคือระบบรางวัลของสมองคุณที่ขอการเข้าสู่ระบบตามตารางเวลา ให้สิ่งอื่นแทน: การเดิน การสนทนา ผลไม้

การสูบบุหรี่มีพิธีกรรมในตัว — ซอง ไฟแช็ค บุหรี่มวนแรกกับกาแฟยามเช้า บุหรี่หลังอาหาร — แต่ละอย่างเป็นตัวกระตุ้นที่ฝังแน่นในกิจวัตรประจำวันของคุณ การวิจัยบุหรี่นับสิบปีแสดงให้เห็นว่าองค์ประกอบของพิธีกรรม — ซองบุหรี่ในกระเป๋า ไฟแช็คในมือ การสูบครั้งแรกของเช้า — สร้างความพึ่งพิงทางจิตใจที่เดินขนานและเป็นอิสระจากการติดนิโคติน คุณกำลังสู้กับทั้งสองอย่างพร้อมกันตอนนี้ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ 72 ชั่วโมงแรกเข้มข้นมาก

หากคุณสูบบุหรี่มาหลายปีหรือหลายสิบปี ร่างกายของคุณได้สะสมความเสียหายที่เริ่มย้อนกลับในขณะที่คุณหยุดสูบ ทุกชั่วโมงที่ไม่มีบุหรี่คือความก้าวหน้าที่วัดได้ ทุกชั่วโมงที่คุณไม่จุดไฟ สมองของคุณบันทึกข้อมูลใหม่: "ฉันรอดจากตัวกระตุ้นนี้โดยไม่มีบุหรี่" เมื่อเวลาผ่านไป ข้อมูลเหล่านี้สะสมเป็นค่าเริ่มต้นใหม่ แต่ตอนนี้ ค่าเริ่มต้นเก่าดังมาก

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

กิน 5-6 มื้อเล็กๆ มื้อละ 200-300 แคลอรี่ตลอดทั้งวันแทนที่จะกิน 3 มื้อใหญ่เพื่อจัดการกับความอยากอาหารโดยไม่ได้แคลอรี่เกินมาก

ทำลายห่วงโซ่พิธีกรรม: หากตัวกระตุ้นของคุณตอนนี้คือกาแฟยามเช้า — ช่วงเวลาบุหรี่มวนแรกของวันแบบคลาสสิก เตรียมพฤติกรรมทดแทนไว้ก่อนที่ช่วงเวลานั้นจะมาถึง เปลี่ยนจากกาแฟเป็นชา นั่งในห้องอื่น พักที่ใหม่ การรอจนกว่าอาการอยากจะมาถึงแล้วค่อยตัดสินใจว่าจะทำอะไรนั้นสายเกินไป

การออกกำลังกายคือการแทรกแซงอาการอยากที่ดีที่สุด แม้แต่การเดินเร็วเพียง 5 นาทีก็ลดความรุนแรงของอาการอยากลง 25-40% (วัดจากการศึกษาทางคลินิก) มันได้ผลเพราะการออกกำลังกายกระตุ้นการหลั่งเอนดอร์ฟินที่ชดเชยการขาดแคลนโดปามีนจากการถอนนิโคตินได้บางส่วน

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

ช่วงบ่ายวันที่ 2 หลังเลิกสูบบุหรี่ อาการถอนอยู่ที่ความรุนแรงสูงสุด — นี่คือช่วงที่ยากที่สุด ร่างกายของคุณปลอดนิโคตินสมบูรณ์ — อาการที่เหลืออยู่ทั้งหมดเป็นการปรับตัวของระบบประสาท ไม่ใช่การถอนทางเคมี ในระหว่างระยะการถอนเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายของคุณมุ่งเน้นไปที่การล้างนิโคตินและสารเมแทบอไลต์ของมัน นิโคตินจากบุหรี่ถูกย่อยสลายและขจัดออกไป แต่ละชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — ถูกล้างออกจากกระแสเลือดอย่างสมบูรณ์ ร่างกายของคุณบรรลุการล้างนิโคตินสมบูรณ์ที่ชั่วโมงที่ 72