ชั่วโมงที่ 32 จาก 336 ชั่วโมงเครื่องหมายความเครียดออกซิเดชันลดลง

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

ระดับ F2-isoprostanes ในพลาสมา ซึ่งเป็นตัวชี้วัดของ lipid peroxidation และความเครียดออกซิเดชัน เริ่มลดลงอย่างชัดเจน ภาระอนุมูลอิสระที่ลดลงช่วยให้ระบบแอนติออกซิเดนท์ภายในเริ่มฟื้นฟูความสามารถ ควันบุหรี่มีสารเคมีมากกว่า 7,000 ชนิด — นิโคตินทำให้คุณติดแต่สารพิษจากการเผาไหม้ (tar, carbon monoxide, formaldehyde, benzene) ต่างหากที่สร้างความเสียหายทางกายภาพมากที่สุด เมื่อนิโคตินถูกขจัดออก การสัมผัสกับสารพิษเหล่านี้อย่างต่อเนื่องก็หยุดลงด้วย

ขณะนี้ — "เครื่องหมายความเครียดออกซิเดชันลดลง" — ร่างกายของคุณปลอดนิโคตินสมบูรณ์และมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

กระแสเลือดของคุณปลอดนิโคตินแล้ว — สภาวะที่ไม่เคยเป็นมาตั้งแต่คุณเป็นผู้สูบบุหรี่เป็นประจำ สำหรับคนที่สูบวันละซอง นั่นคือประมาณ 200 โดสของนิโคตินต่อวัน ปีละ 7,300 โดส แต่ละโดสเสริมสร้างเส้นทางประสาทของการติด การป้อนข้อมูลทั้งหมดนั้นหยุดลงแล้ว กลไกการซ่อมแซมของร่างกายที่เคยต่อสู้กับความเสียหายใหม่ๆ อย่างต่อเนื่องขณะคุณสูบบุหรี่ ตอนนี้สามารถมุ่งเน้นไปที่การรักษาให้หายได้อย่างเต็มที่ สารเคมี 7,000+ ชนิด — สารก่อมะเร็งอย่าง benzene, formaldehyde และ acrolein — ไม่ได้ถูกส่งมอบให้อีกแล้ว

ข้างในเซลล์ของคุณ มีสิ่งสำคัญกำลังเปลี่ยนแปลง เครื่องหมายความเครียดออกซิเดชันในเลือดคุณ — โดยเฉพาะ F2-isoprostanes ซึ่งวัดความเสียหายของเซลล์จากอนุมูลอิสระ — กำลังลดลงอย่างชัดเจน การสูบนิโคตินทุกครั้งท่วมระบบคุณด้วยอนุมูลอิสระที่โจมตีเยื่อหุ้มเซลล์ การถล่มนั้นหยุดลงแล้ว และการป้องกันแอนติออกซิเดนท์ของร่างกายกำลังฟื้นฟูความสามารถ

สิ่งที่คุณรู้สึก

สมาธิยังคงบกพร่อง การอ่านหรือการติดตามการสนทนาที่ซับซ้อนต้องใช้ความพยายามมากกว่าที่เห็นได้ชัด

ชั่วโมงยามเช้ามีภาระตัวกระตุ้นหนักสำหรับผู้สูบบุหรี่ — การเดินทาง การพักงาน กาแฟช่วงสายๆ แต่ละอย่างเหล่านี้เป็นพิธีกรรมการสูบบุหรี่ วันนี้ แต่ละอย่างที่คุณผ่านไปโดยไม่มีบุหรี่ทำให้ความเชื่อมโยงอ่อนลง มันไม่รู้สึกเหมือนความก้าวหน้า แต่มันคือ

การสูบบุหรี่มีพิธีกรรมในตัว — ซอง ไฟแช็ก บุหรี่มวนแรกกับกาแฟยามเช้า การสูบหลังอาหาร — แต่ละอย่างเป็นตัวกระตุ้นที่ฝังอยู่ในกิจวัตรประจำวัน งานวิจัยเรื่องบุหรี่หลายทศวรรษแสดงให้เห็นว่าองค์ประกอบพิธีกรรม — ซองในกระเป๋า ไฟแช็กในมือ การสูดลมหายใจแรกยามเช้า — สร้างการพึ่งพาทางจิตใจที่ดำเนินไปคู่ขนานกับและเป็นอิสระจากการติดนิโคติน คุณกำลังต่อสู้กับทั้งสองอย่างพร้อมกันตอนนี้ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ 72 ชั่วโมงแรกรุนแรงมาก

หากคุณสูบบุหรี่มาหลายปีหรือหลายทศวรรษ ร่างกายคุณสะสมความเสียหายที่เริ่มกลับคืนในช่วงที่คุณหยุด ทุกชั่วโมงที่ไม่มีบุหรี่คือความก้าวหน้าที่วัดได้ ทุกชั่วโมงที่คุณไม่จุด สมองคุณกำลังบันทึกข้อมูลใหม่: "ฉันรอดจากตัวกระตุ้นนี้โดยไม่ต้องมีบุหรี่" เมื่อเวลาผ่านไป ข้อมูลเหล่านี้สะสมกลายเป็นค่าเริ่มต้นใหม่ แต่ตอนนี้ ค่าเริ่มต้นเก่ายังดังอยู่

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

กินบลูเบอร์รี่หรือเชอร์รี่สีเข้มหนึ่งถ้วยเพื่อให้ anthocyanins ซึ่งเป็นแอนติออกซิเดนท์จากอาหารที่ทรงพลังที่เสริมการฟื้นฟูร่างกายจากความเสียหายจากออกซิเดชัน

เมื่ออาการอยากมา — เช่นโทรศัพท์ที่เครียดหรือกำหนดเวลาส่งงาน — ใช้เทคนิคหายใจแบบ 4-7-8: หายใจเข้า 4 วินาที กลั้น 7 หายใจออก 8 การหายใจออกแบบยาวเปิดใช้งานระบบประสาทพาราซิมพาเทติกและลดการกระตุ้น cortisol ที่ขับเคลื่อนอาการอยาก มันจะผ่านไปใน 90 วินาที

เทคนิคน้ำเย็น: ดื่มน้ำแข็งเต็มแก้วเร็วที่สุดเท่าที่สบาย ความรู้สึกเย็นและการดื่มกระตุ้นทั้งการติดปากและเส้นประสาท vagus ตามด้วยมิ้นท์แรงๆ — รสชาติแรงทดแทนความรู้สึกที่คอจากควัน

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

ในช่วงเช้าวันที่ 2 หลังเลิกบุหรี่ อาการถอนรุนแรง — นี่เป็นหนึ่งในชั่วโมงที่ยากกว่า ร่างกายคุณปลอดนิโคตินสมบูรณ์ — อาการที่เหลืออยู่ทั้งหมดเป็นการปรับตัวทางระบบประสาท ไม่ใช่การถอนสารเคมี ในระหว่างช่วงการถอนเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายคุณมุ่งเน้นไปที่การขจัดนิโคตินและสารเมทาโบไลต์ นิโคตินจากบุหรี่กำลังถูกย่อยสลายและขับออก ทุกชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — ถูกขจัดออกจากกระแสเลือดอย่างสมบูรณ์ ร่างกายคุณบรรลุการขจัดนิโคตินสมบูรณ์ที่ชั่วโมงที่ 72