ชั่วโมงที่ 68 จาก 336 ชั่วโมงความไวต่อเลปตินกำลังปรับตัว

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

ความไวต่อเลปตินซึ่งถูกรบกวนโดยผลของนิโคตินต่อศูนย์ควบคุมความอยากอาหารในไฮโปธาลามัสกำลังปรับเทียบใหม่ แรงผลักดันที่กระตุ้นความหิวเพิ่มขึ้นเมื่อไฮโปธาลามัสปรับตัวต่อการยับยั้งความอยากอาหารจากนิโคตินที่ไม่มีอยู่ สำหรับผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าโดยเฉพาะ สูตรนิโคตินซอลต์ที่ใช้ในอุปกรณ์สมัยใหม่ส่งนิโคตินได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่านิโคตินฟรีเบสในบุหรี่ธรรมดา ซึ่งหมายความว่าตัวรับของคุณได้รับสารที่มีความเข้มข้นสูงกว่า

ในขณะนี้ — "ความไวต่อเลปตินกำลังปรับตัว" — ร่างกายของคุณปราศจากนิโคตินอย่างสมบูรณ์และมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

ร่างกายของคุณปลอดนิโคตินอย่างสมบูรณ์แล้ว สำหรับผู้ที่ใช้อุปกรณ์นิโคตินซอลต์ความเข้มข้นสูง การเพิ่มจำนวนตัวรับมีความหนาแน่นเป็นพิเศษ — สมองของคุณสร้างตัวรับ nAChR มากกว่าปกติต่อหน่วยพื้นที่มากกว่าที่จะเกิดขึ้นจากการส่งสารที่มีความเข้มข้นต่ำกว่า การกำจัดตัวรับส่วนเกินอย่างรุนแรงนี้เป็นสาเหตุของอาการถอนที่คุณกำลังประสบอยู่ ข่าวดี: ทุกชั่วโมงของความไม่สบายคือหนึ่งชั่วโมงของการรักษาที่วัดผลได้

คุณอาจหิวอีกแล้ว นี่คือเหตุผล: นิโคตินยับยั้งความอยากอาหารของคุณโดยทำงานโดยตรงกับไฮโปธาลามัส — บริเวณสมองที่ควบคุมสัญญาณความหิว โดยไม่มีการยับยั้งนั้น ไฮโปธาลามัสของคุณกำลังปรับเทียบใหม่ และตอนนี้มันกำลังทำงานเกินไป แรงผลักดันความหิวถูกปรับขึ้นสูงกว่าที่ควรจะเป็นในขณะที่ระบบค้นหาจุดพื้นฐานใหม่

สิ่งที่คุณรู้สึก

ความหิวและการอยากสามารถแยกแยะได้ยาก เนื่องจากทั้งสองแสดงออกเป็นความปรารถนาที่เร่งด่วนและครอบงำซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่พฤติกรรมช่องปาก

ช่วงเย็นมีความซับซ้อนทางจิตใจสำหรับอดีตผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้า นี่มักเป็นช่วงที่ใช้มากที่สุด — ผ่อนคลายหลังวันทำงาน ดูทีวี เลื่อนโซเชียลมีเดีย ทั้งหมดนี้พร้อมกับบุหรี่ไฟฟ้าในมือ ความเชื่อมโยงระหว่างการผ่อนคลายและการสูบบุหรี่ไฟฟ้าแข็งแกร่งเป็นพิเศษ พยายามเปลี่ยนสภาพแวดล้อมในช่วงเย็น: นั่งในที่ต่างออกไป ดูสิ่งใหม่ๆ ให้มือทำงานอยู่กับงานอดิเรก

เนื่องจากบุหรี่ไฟฟ้าไม่มีจุดหยุดตามธรรมชาติ (ไม่มีบุหรี่มวนที่จะไหม้หมด) ผู้สูบหลายคนจึงดูดหลายร้อยครั้งต่อวันโดยไม่รู้ตัว ความพร้อมใช้ของบุหรี่ไฟฟ้าตลอดเวลา — ไม่ต้องออกไปข้างนอก ไม่มีกลิ่น ไม่มีการตีตราทางสังคม — หมายความว่ามันอยู่ในระยะแขนเอื้อมเสมอ ผู้สูบหลายคนดูดอุปกรณ์ 200-400 ครั้งต่อวันโดยไม่นับ สมองของคุณลงทะเบียนทุกการดูดเป็นรางวัลขนาดเล็ก สร้างลูปนิสัยที่หนาแน่นมาก ตอนนี้มือคุณอาจเอื้อมไปหาอุปกรณ์ที่ไม่มีอยู่ สมองของคุณกำลังสแกนหาน้ำหนักที่คุ้นเคยในกระเป๋า การดูดที่ริมฝีปาก การกระแทกคอ นิสัยเหล่านี้คือเหตุการณ์ทางระบบประสาทที่แท้จริง — รูปแบบเปลือกสมองส่วนการเคลื่อนไหวที่ยิงโดยไม่มีเป้าหมาย

ผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าหลายคนเริ่มตั้งแต่วัยรุ่นหรือต้นยี่สิบ หมายความว่านิโคตินเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาสมองของคุณในช่วงสำคัญ ข่าวดี: ความยืดหยุ่นทางระบบประสาทตัวเดียวกันที่ทำให้คุณติดนั้นกำลังทำงานในทางที่เป็นประโยชน์ต่อคุณ ทุกชั่วโมงที่ไม่ดูดจะทำให้วงจรการสูบอ่อนแอลงและเสริมสร้างวงจรการไม่สูบให้แข็งแกร่งขึ้น

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

ก่อนจะปฏิบัติตามความอยากใดๆ ให้ดื่มน้ำเปล่าหนึ่งแก้วเต็มและรอ 5 นาที ความกระหายน้ำและการอยากนิโคตินสามารถปลอมตัวเป็นความหิวได้

เคลื่อนไหวร่างกายทันที เดินเร็วๆ 5 นาทีช่วยเพิ่มการผลิต GABA และปล่อยเอนดอร์ฟินที่ต่อสู้กับการขาดดีโดมีนโดยตรงซึ่งเป็นตัวขับการอยาก คุณไม่ต้องออกกำลังกายเต็มรูปแบบ — แค่เคลื่อนไหว บันได วิดพื้นชิดกำแพง หরือแม้แต่การยืดตัวอย่างแรง

เขียนสิ่งที่คุณรู้สึกตอนนี้ลงไป — การอยาก ความรุนแรง (1-10) สิ่งกระตุ้น เวลา นี่ฟังดูเป็นคลินิกเพราะมันเป็น การแสดงออกของการอยากลงบนกระดาษเปลี่ยนมันจากความปรารถนาที่ครอบงำเป็นข้อมูล ข้อมูลสามารถวิเคราะห์ได้ แรงกระตุ้นแค่รู้สึกเร่งด่วน

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

เมื่อเย็นค่ำคืบคลานในวันที่ 3 ของการเลิกสูบบุหรี่ไฟฟ้า อาการถอนอยู่ในระดับความรุนแรงสูงสุด — นี่คือช่วงที่ยากที่สุดแล้ว ร่างกายของคุณปลอดนิโคตินอย่างสมบูรณ์ — อาการที่เหลืออยู่ทั้งหมดเป็นการปรับตัวทางระบบประสาท ไม่ใช่การถอนทางเคมี ในช่วงการถอนเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายของคุณมุ่งเน้นไปที่การขจัดนิโคตินและผลิตภัณฑ์ย่อย นิโคตินซอลต์ความเข้มข้นสูงจากการสูบบุหรี่ไฟฟ้ากำลังถูกย่อยสลายและขับออก แต่ละชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — หมดจากกระแสเลือดอย่างสมบูรณ์ ร่างกายของคุณขจัดนิโคตินออกหมดแล้วที่ชั่วโมงที่ 72