ชั่วโมงที่ 54 จาก 336 ชั่วโมงเซลล์เบต้าของตับอ่อนฟื้นตัว

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

เซลล์เบต้าของตับอ่อน ซึ่งการตอบสนองการหลั่งอินซูลินถูกลดทอนจากพิษโดยตรงของนิโคติน กำลังฟื้นฟูการทำงาน การหลั่งอินซูลินหลังอาหารมีการปรับเทียบที่เหมาะสมมากขึ้นกับโหลดไกลซีมิก ควันบุหรี่มีสารเคมีกว่า 7,000 ชนิด — นิโคตินทำให้เสพติด แต่ผลิตภัณฑ์จากการเผาไหม้ (ดิน คาร์บอนมอนอกไซด์ ฟอร์มาลดีไฮด์ เบนซีน) เป็นสิ่งที่สร้างความเสียหายทางร่างกายมากที่สุด เมื่อนิโคตินหายไป สารพิษเหล่านี้ก็หยุดเข้าสู่ร่างกายด้วย

ขณะนี้ — "เซลล์เบต้าของตับอ่อนฟื้นตัว" — ร่างกายของคุณปลอดนิโคตินโดยสิ้นเชิงและมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

กระแสเลือดของคุณปลอดนิโคตินแล้ว — สภาวะที่ไม่เคยเป็นมาตั้งแต่คุณเริ่มสูบบุหรี่เป็นประจำ สำหรับคนที่สูบวันละซอง คือรับนิโคตินประมาณ 200 ครั้งต่อวัน 7,300 ครั้งต่อปี แต่ละครั้งเสริมสร้างเส้นทางประสาทของการเสพติด อินพุตทั้งหมดนั้นหยุดไปแล้ว กลไกการซ่อมแซมของร่างกาย ซึ่งต่อสู้กับความเสียหายใหม่ตลอดเวลาที่คุณสูบบุหรี่ ตอนนี้มุ่งเน้นไปที่การรักษาโดยเฉพาะ สารเคมี 7,000+ ชนิด — สารก่อมะเร็งเช่น เบนซีน ฟอร์มาลดีไฮด์ และอะโครลีน — ไม่ได้ถูกส่งเข้ามาอีกแล้ว

มาพูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในสมองของคุณตอนนี้ เป็นเวลาหลายเดือนหรือหลายปี นิโคตินเป็นแหล่งหลักของโดพามีนในสมอง — สารเคมีที่ทำให้สิ่งต่างๆ รู้สึกคุ้มค่า ทุกครั้งที่ได้รับจะกระตุ้นให้โดพามีนพุ่งขึ้น และสมองลดการผลิตโดพามีนธรรมชาติลงเป็นการตอบสนอง ทำไมต้องผลิตเองเมื่อมีแหล่งจ่ายที่คงที่? ตอนนี้แหล่งจ่ายนั้นหมดไปแล้ว

สิ่งที่คุณรู้สึก

การผันผวนของน้ำตาลในเลือดจากพลศาสตร์อินซูลินที่เปลี่ยนแปลงอาจจำลองอาการวิตกกังวล ทำให้เกิดความสับสนว่าอะไรเป็นทางกายภาพหรือทางจิตใจ

ช่วงเช้ามืดเป็นช่วงเสี่ยงสูงสำหรับคนเลิกบุหรี่ "บุหรี่มวนแรกของวัน" มักเป็นการเสริมทางจิตใจมากที่สุด — เชื่อมโยงกับการตื่นนอน กาแฟ และการเปลี่ยนจากหลับสู่ตื่น สมองของคุณกำลังมองหาสัญญาณนั้นตอนนี้ เปลี่ยนเป็นกิจกรรมทางกาย: ยืดเส้น สาดน้ำเย็นใส่หน้า ออกไปข้างนอกรับอากาศบริสุทธิ์

การสูบบุหรี่มีพิธีกรรมในตัว — ซอง ไฟแช็ค บุหรี่มวนแรกกับกาแฟเช้า บุหรี่หลังอาหาร — แต่ละอย่างเป็นตัวกระตุ้นที่ฝังอยู่ในกิจวัตรประจำวัน การวิจัยเรื่องบุหรี่หลายทศวรรษแสดงให้เห็นว่าองค์ประกอบของพิธีกรรม — ซองในกระเป๋า ไฟแช็คในมือ การสูดลมหายใจแรกของเช้า — สร้างการพึ่งพิงทางจิตใจที่ขนานไปกับและแยกจากการเสพติดนิโคติน คุณกำลังต่อสู้ทั้งคู่พร้อมกันตอนนี้ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ 72 ชั่วโมงแรกเข้มข้นมาก

หากคุณสูบบุหรี่มาหลายปีหรือหลายทศวรรษ ร่างกายของคุณสะสมความเสียหายที่เริ่มกลับตัวในขณะที่คุณหยุดสูบ ทุกชั่วโมงที่ไม่มีบุหรี่คือความก้าวหน้าที่วัดได้ ทุกชั่วโมงที่คุณไม่จุดบุหรี่ สมองของคุณจดบันทึกข้อมูลใหม่: "ฉันรอดจากตัวกระตุ้นนี้ได้โดยไม่มีบุหรี่" เมื่อเวลาผ่านไป ข้อมูลเหล่านี้สะสมเป็นค่าเริ่มต้นใหม่ แต่ตอนนี้ ค่าเริ่มต้นเก่ายังดังอยู่

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

รับประทานอาหารเล็กน้อยที่ผสมโปรตีนและคาร์โบไฮเดรตเชิงซ้อน เช่น ฮัมมุสกับแครกเกอร์ธัญพืช ทุก 3 ชั่วโมงเพื่อรักษาเสถียรภาพของน้ำตาลในเลือด

เขียนความอยากลง: ตัวกระตุ้น ความเข้มข้น (1-10) เวลา สถานที่ การปฏิบัตินี้ — เรียกว่าการโต้คลื่นความอยากในวรรณกรรมทางคลินิก — เปลี่ยนความรู้สึกที่ครอบงำเป็นข้อมูลที่สังเกตได้ คนส่วนใหญ่ที่ติดตามความอยากค้นพบว่ามันสั้นและไม่บ่อยกว่าที่รู้สึกในขณะนั้น

ทำลายห่วงโซ่พิธีกรรม: หากตัวกระตุ้นตอนนี้คือการรับประทานอาหารเสร็จและเอื้อมหาซองที่ไม่มี ให้เตรียมพฤติกรรมทดแทนก่อนถึงช่วงเวลานั้น เปลี่ยนจากกาแฟเป็นชา นั่งในห้องอื่น พักไปที่ใหม่ รอจนความอยากมาถึงแล้วค่อยตัดสินใจว่าจะทำอะไรมันสายเกินไป

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

ในช่วงเช้ามืดของวันที่ 3 หลังเลิกบุหรี่ อาการถอนยาอยู่ในระดับความเข้มข้นสูงสุด — นี่คือช่วงที่หนักที่สุด ร่างกายของคุณปลอดนิโคตินโดยสิ้นเชิง — อาการที่เหลือทั้งหมดคือการปรับตัวทางระบบประสาท ไม่ใช่การถอนสารเคมี ในช่วงการถอนยาเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายของคุณมุ่งเน้นไปที่การกำจัดนิโคตินและเมแทบอไลต์ของมัน นิโคตินจากบุหรี่กำลังถูกสลายและขับออก แต่ละชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — หายไปจากกระแสเลือดโดยสิ้นเชิง ร่างกายของคุณกำจัดนิโคตินหมดแล้วที่ชั่วโมงที่ 72