ชั่วโมงที่ 44 จาก 336 ชั่วโมงความสามารถในการรักษาแผลกำลังดีขึ้น

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

อัตราการเพิ่มจำนวนไฟโบรบลาสต์และการสะสมคอลลาเจน ที่ถูกยับยั้งโดยฤทธิ์การหดตัวของหลอดเลือดจากนิโคตินต่อการไหลเวียนเลือดขนาดเล็กในผิวหนัง กำลังฟื้นตัว การศึกษาการรักษาแผลผ่าตัดแสดงให้เห็นการปรับปรุงที่วัดได้ภายใน 48 ชั่วโมงหลังการเลิกสูบ ควันบุหรี่มีสารเคมีกว่า 7,000 ชนิด — นิโคตินคือสิ่งที่ทำให้คุณติด แต่ผลผลิตจากการเผาไหม้ (ยางมะตอย คาร์บอนมอนอกไซด์ ฟอร์มาลดีไฮด์ เบนซีน) คือสิ่งที่ทำลายร่างกายมากที่สุด เมื่อนิโคตินหมดไป การสัมผัสสารพิษเหล่านี้อย่างต่อเนื่องก็หมดไปด้วย

ในขณะนี้ — "ความสามารถในการรักษาแผลกำลังดีขึ้น" — ร่างกายของคุณปลอดนิโคตินสมบูรณ์และมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

กระแสเลือดของคุณปลอดนิโคตินแล้วตอนนี้ — สถานะที่ไม่เคยเป็นมานับตั้งแต่คุณเป็นคนสูบบุหรี่ประจำ สำหรับคนที่สูบวันละซอง นั่นคือประมาณ 200 ครั้งของการได้รับนิโคตินต่อวัน 7,300 ครั้งต่อปี แต่ละครั้งเสริมสร้างเส้นทางประสาทของการติด การเข้าสู่ระบบทั้งหมดนี้หยุดลงแล้ว กลไกการซ่อมแซมของร่างกายคุณ ที่เคยต่อสู้กับความเสียหายใหม่อย่างต่อเนื่องขณะที่คุณสูบบุหรี่ ตอนนี้สามารถมุ่งเน้นไปที่การรักษาอย่างสมบูรณ์ สารเคมี 7,000+ ชนิด — สารก่อมะเร็งเช่น เบนซีน ฟอร์มาลดีไฮด์ และอะโครลีน — ไม่ได้ถูกส่งเข้ามาอีกแล้ว

ผิวหนังของคุณรักษาตัวแตกต่างไปแล้ว ไฟโบรบลาสต์ — เซลล์ที่ซ่อมแซมเนื้อเยื่อและสร้างคอลลาเจน — ถูกยับยั้งโดยการหดตัวของหลอดเลือดผิวหนังจากนิโคติน การหดตัวนั้นกำลังคลาย การไหลเวียนเลือดไปยังผิวหนังของคุณเพิ่มขึ้น และความสามารถของร่างกายในการซ่อมแซมตัวเองดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับสี่สิบสี่ชั่วโมงที่ผ่านมา

สิ่งที่คุณรู้สึก

คืนที่สองของอาการถอนนำมาซึ่งความกลัวเตรียมใจของอีกคืนหนึ่งของการนอนที่รบกวนและความฝันที่สดใส

ช่วงเย็นมีความเชื่อมโยงที่ทรงพลังสำหรับคนสูบบุหรี่ — การสูบผ่อนคลาย บุหรี่หลังอาหารเย็น การดื่มก่อนนอนที่ระเบียง เหล่านี้เป็นพิธีกรรมความสบายใจ ไม่ใช่แค่การส่งมอบนิโคติน การแทนที่ต้องการไม่เพียงแค่หลีกเลี่ยงบุหรี่ แต่ต้องสร้างกิจวัตรผ่อนคลายใหม่อย่างแข็งขัน เครื่องดื่มอุ่น การยืดเส้นยืดสาย หรือการอ่านสามารถส่งสัญญาณ "วันกำลังจบลง" ไปยังสมองของคุณโดยไม่มีควัน

การสูบบุหรี่มีพิธีกรรมในตัว — ซอง ไฟแช็ค บุหรี่มวนแรกกับกาแฟยามเช้า บุหรี่หลังอาหาร — แต่ละอย่างเป็นตัวกระตุ้นที่ฝังแน่นในกิจวัตรประจำวันของคุณ การวิจัยบุหรี่นับสิบปีแสดงให้เห็นว่าองค์ประกอบของพิธีกรรม — ซองบุหรี่ในกระเป๋า ไฟแช็คในมือ การสูบครั้งแรกของเช้า — สร้างความพึ่งพิงทางจิตใจที่เดินขนานและเป็นอิสระจากการติดนิโคติน คุณกำลังสู้กับทั้งสองอย่างพร้อมกันตอนนี้ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ 72 ชั่วโมงแรกเข้มข้นมาก

หากคุณสูบบุหรี่มาหลายปีหรือหลายสิบปี ร่างกายของคุณได้สะสมความเสียหายที่เริ่มย้อนกลับในขณะที่คุณหยุดสูบ ทุกชั่วโมงที่ไม่มีบุหรี่คือความก้าวหน้าที่วัดได้ ทุกชั่วโมงที่คุณไม่จุดไฟ สมองของคุณบันทึกข้อมูลใหม่: "ฉันรอดจากตัวกระตุ้นนี้โดยไม่มีบุหรี่" เมื่อเวลาผ่านไป ข้อมูลเหล่านี้สะสมเป็นค่าเริ่มต้นใหม่ แต่ตอนนี้ ค่าเริ่มต้นเก่าดังมาก

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

หลีกเลี่ยงคาเฟอีนทั้งหมดหลัง 14.00 น. และลดแสงไฟในบ้านหนึ่งชั่วโมงก่อนนอนเพื่อสนับสนุนการผลิตเมลาโทนินและการเริ่มนอน

การออกกำลังกายคือการแทรกแซงอาการอยากที่ดีที่สุด แม้แต่การเดินเร็วเพียง 5 นาทีก็ลดความรุนแรงของอาการอยากลง 25-40% (วัดจากการศึกษาทางคลินิก) มันได้ผลเพราะการออกกำลังกายกระตุ้นการหลั่งเอนดอร์ฟินที่ชดเชยการขาดแคลนโดปามีนจากการถอนนิโคตินได้บางส่วน

โทรหาคนสนับสนุนคุณ หากคุณบอกใครว่าคุณกำลังเลิกสูบ ตอนนี้คือเวลาที่การลงทุนนั้นคุ้มค่า แม้แต่การสนทนา 2 นาทีก็สร้างการเปลี่ยนทิศทางทางปัญญาเพียงพอที่จะทนอาการอยากได้ ซึ่งจะถึงจุดสูงสุดและค่อยๆ หายไปใน 60-90 วินาที

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

เมื่อเย็นใกล้เข้าในวันที่ 2 หลังเลิกสูบบุหรี่ อาการถอนอยู่ที่ความรุนแรงสูงสุด — นี่คือช่วงที่ยากที่สุด ร่างกายของคุณปลอดนิโคตินสมบูรณ์ — อาการที่เหลืออยู่ทั้งหมดเป็นการปรับตัวของระบบประสาท ไม่ใช่การถอนทางเคมี ในระหว่างระยะการถอนเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายของคุณมุ่งเน้นไปที่การล้างนิโคตินและสารเมแทบอไลต์ของมัน นิโคตินจากบุหรี่ถูกย่อยสลายและขจัดออกไป แต่ละชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — ถูกล้างออกจากกระแสเลือดอย่างสมบูรณ์ ร่างกายของคุณบรรลุการล้างนิโคตินสมบูรณ์ที่ชั่วโมงที่ 72