ชั่วโมงที่ 28 จาก 336 ชั่วโมงการฟื้นฟูแมคโครฟาจถุงลมปอดเริ่มขึ้น

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

แมคโครฟาจถุงลมปอด ซึ่งความสามารถในการกลืนกิน (phagocytic capacity) ถูกยับยั้ง 30-50% โดยควันบุหรี่ เริ่มฟื้นฟูความสามารถในการทำงาน การป้องกันภูมิคุ้นกันของปอดต่อเชื้อโรงที่สูดเข้าเริ่มดีขึ้น ควันบุหรี่มีสารเคมีกว่า 7,000 ชนิด นิโคตินคือสิ่งที่ทำให้ติด แต่ผลผลิตจากการเผาไหม้ (น้ำมันดิน คาร์บอนมอนอกไซด์ ฟอร์มาลดีไฮด์ เบนซิน) คือสิ่งที่สร้างความเสียหายทางกายภาพมากที่สุด เมื่อนิโคตินหมดไป การสัมผัสสารพิษเหล่านี้อย่างต่อเนื่องก็หมดไปด้วย

ในขณะนี้ — "การฟื้นฟูแมคโครฟาจถุงลมปอดเริ่มขึ้น" — ร่างกายของคุณปราศจากนิโคตินอย่างสมบูรณ์และมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

กระแสเลือดของคุณตอนนี้ปราศจากนิโคติน — สภาวะที่ไม่เคยเป็นมาตั้งแต่คุณกลายเป็นคนสูบบุหรี่สม่ำเสมอ สำหรับคนที่สูบบุหรี่วันละซอง นั่นคือประมาณ 200 โดสของนิโคตินต่อวัน 7,300 ต่อปี แต่ละครั้งเสริมแรงเส้นทางประสาทของการติด การป้อนทั้งหมดนั้นได้หยุดลงแล้ว กลไกการซ่อมแซมของร่างกายคุณ ซึ่งต่อสู้กับความเสียหายใหม่อย่างต่อเนื่องในขณะที่คุณสูบ ตอนนี้สามารถมุ่งเน้นไปที่การรักษาอย่างเต็มที่ สารเคมี 7,000+ ชนิด — สารก่อมะเร็งเช่นเบนซิน ฟอร์มาลดีไฮด์ และอะโครเลอิน — ไม่ถูกส่งมาอีกแล้ว

ลึกลงไปในปอดของคุณ ระบบภูมิคุ้นกันของคุณกำลังตื่นขึ้น แมคโครฟาจถุงลมปอด — เซลล์เม็ดเลือดขาวที่ลาดตระเวนในทางเดินหายใจและกินผู้บุกรุก — ถูกยับยั้งสามสิบถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ขณะที่คุณใช้นิโคติน พวกมันกำลังฟื้นตัวตอนนี้ ปอดของคุณกำลังมีความสามารถในการป้องกันตัวเองได้ดีขึ้นทุกชั่วโมงที่ผ่านไป

สิ่งที่คุณรู้สึก

คลื่นความเศร้าหรือความเสียใจอาจปรากฏขณะที่สมองโศกเศร้าต่อการสูญเสียแหล่งโดปามีนที่เชื่อถือได้

ช่วงเช้าตรู่เป็นช่วงเสี่ยงสูงสำหรับอดีตผู้สูบบุหรี่ "บุหรี่มวนแรกของวัน" มักเป็นการเสริมแรงทางจิตวิทยามากที่สุดจากการสูบทั้งหมดในแต่ละวัน — จับคู่กับการตื่นนอน กาแฟ และการเปลี่ยนจากการนอนสู่ความตื่นตัว สมองของคุณกำลังมองหาสัญญาณนั้นในตอนนี้ แทนที่ด้วยสิ่งที่เกี่ยวกับร่างกาย: ยืดตัว สาดน้ำเย็นใส่หน้า ออกไปภายนอกเพื่อหายใจอากาศบริสุทธิ์

การสูบบุหรี่มีพิธีกรรมในตัว — ซอง ไฟแช็ก บุหรี่มวนแรกกับกาแฟเช้า การสูบหลังอาหาร — แต่ละอย่างเป็นตัวกระตุ้นที่เชื่อมต่อเข้ากับกิจวัตรประจำวันของคุณ การวิจัยเรื่องบุหรี่หลายทศวรรษแสดงให้เห็นว่าองค์ประกอบของพิธีกรรม — ซองในกระเป๋า ไฟแช็กในมือ การสูดครั้งแรกในตอนเช้า — สร้างการพึ่งพิงทางจิตวิทยาที่ทำงานควบคู่และแยกจากการติดนิโคติน คุณกำลังต่อสู้กับทั้งสองอย่างพร้อมกันในตอนนี้ และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ 72 ชั่วโมงแรกเข้มข้นมาก

หากคุณสูบบุหรี่มาหลายปีหรือหลายทศวรรษ ร่างกายของคุณมีความเสียหายที่สะสมซึ่งเริ่มกลับคืนในขณะที่คุณหยุด ทุกชั่วโมงที่ไม่มีบุหรี่คือความก้าวหน้าที่วัดได้ ทุกชั่วโมงที่คุณไม่จุดบุหรี่ สมองของคุณกำลังบันทึกจุดข้อมูลใหม่: "ฉันรอดพ้นตัวกระตุ้นนี้ได้โดยไม่ต้องสูบบุหรี่" เมื่อเวลาผ่านไป จุดข้อมูลเหล่านี้สะสมเป็นค่าเริ่มต้นใหม่ แต่ตอนนี้ ค่าเริ่มต้นเก่ายังดังอยู่

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

โทรหรือส่งข้อความหาคนที่คุณไว้ใจและบอกพวกเขาว่าคุณอยู่ที่ชั่วโมงที่ 28 ของการเลิก การรับผิดชอบต่อสังคมกระตุ้นการควบคุมการยับยั้งของ prefrontal cortex

การออกกำลังกายคือการแทรกแซงความอยากที่ดีที่สุด แม้แต่การเดินเร็ว 5 นาทีก็ลดความเข้มของความอยาก 25-40% (วัดในการศึกษาทางคลินิก) มันได้ผลเพราะการออกกำลังกายกระตุ้นการหลั่งเอนดอร์ฟินที่ชดเชยการขาดดุลโดปามีนที่เกิดจากการถอนนิโคตินได้บางส่วน

โทรหาคนที่สนับสนุนคุณ หากคุณบอกใครว่าคุณกำลังเลิก ตอนนี้คือเวลาที่การลงทุนนั้นได้ผล แม้แต่การสนทนา 2 นาทีก็สร้างการเปลี่ยนทิศทางทางความคิดเพียงพอที่จะอยู่ได้นานกว่าความอยาก ซึ่งจะขึ้นสูงสุดและจางหายไปใน 60-90 วินาที

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

ในช่วงเช้าตรู่เหล่านี้ของวันที่ 2 ของการเลิกบุหรี่ อาการถอนรุนแรง — นี่เป็นหนึ่งในชั่วโมงที่ยากกว่า ร่างกายของคุณปราศจากนิโคตินอย่างสมบูรณ์ — อาการที่เหลือทั้งหมดเป็นการปรับตัวของระบบประสาท ไม่ใช่การถอนสารเคมี ในระยะการถอนตัวเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายของคุณมุ่งเน้นไปที่การกำจัดนิโคตินและสารเมแทบอไลท์ นิโคตินจากบุหรี่กำลังถูกย่อยสลายและกำจัดออกไป แต่ละชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — กำจัดออกจากกระแสเลือดอย่างสมบูรณ์ ร่างกายของคุณบรรลุการกำจัดนิโคตินเต็มรูปแบบที่ชั่วโมงที่ 72