ชั่วโมงที่ 31 จาก 336 ชั่วโมงความไวของตัวรับโดปามีนเปลี่ยนแปลง

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

ตัวรับโดปามีน D2 ใน striatum ที่ถูกลดการทำงานโดยการพุ่งพล่านของโดปามีนที่เกิดจากนิโคตินเรื้อรัง เริ่มเพิ่มการทำงาน การทำให้ตัวรับไวขึ้นใหม่นี้มีความสำคัญต่อการคืนสู่การประมวลผลรางวัลปกติ สำหรับผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าโดยเฉพาะ สารนิโคตินเกลือที่ใช้ในอุปกรณ์สมัยใหม่ส่งนิโคตินได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่านิโคตินฟรีเบสในบุหรี่ธรรมดา ซึ่งหมายความว่าตัวรับของคุณได้รับการเผชิญกับความเข้มข้นสูงสุดที่สูงกว่า

ในขณะนี้ — "ความไวของตัวรับโดปามีนเปลี่ยนแปลง" — ร่างกายของคุณปราศจากนิโคตินอย่างสมบูรณ์และมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

ร่างกายของคุณตอนนี้ปราศจากนิโคตินอย่างสมบูรณ์ สำหรับผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าที่ใช้อุปกรณ์นิโคตินเกลือความเข้มข้นสูง การเพิ่มจำนวนตัวรับมีความหนาแน่นเป็นพิเศษ — สมองของคุณสร้างตัวรับ nAChR มากขึ้นต่อหน่วยพื้นที่มากกว่าที่จะเกิดขึ้นจากการส่งมอบความเข้มข้นต่ำกว่า การตัดแต่งตัวรับส่วนเกินเหล่านี้อย่างรุนแรงคือสิ่งที่ขับเคลื่อนอาการถอนที่คุณกำลังประสบอยู่ตอนนี้ ข่าวดี: ทุกชั่วโมงของความไม่สบายคือชั่วโมงของการเยียวยาที่วัดได้

มาพูดกันเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับความเพลิดเพลินตอนนี้ ตัวรับโดปามีน D2 ของคุณ — ตัวที่รับผิดชอบในการทำให้สิ่งต่างๆ รู้สึกคุ้มค่า — ถูกลดการทำงานโดยการใช้นิโคตินเรื้อรัง สมองของคุณลดความไวของรางวัลของตัวเองลงเพราะนิโคตินกำลังส่งมอบการกระตุ้นเทียม ตอนนี้ตัวรับเหล่านั้นเริ่มเพิ่มการทำงาน

สิ่งที่คุณรู้สึก

อาการไม่รู้สึกเพลิดเพลินลึกลงเมื่อรางวัลธรรมชาติเช่นอาหารและปฏิสัมพันธ์ทางสังคมผลิตการตอบสนองโดปามีนน้อยกว่าปกติ

ช่วงกลางเช้าเป็นช่วงที่อดีตผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าหลายคนรู้สึกถูกดึงดูดมากที่สุด — นี่เป็นช่วงเวลาที่สูบบุหรี่ไฟฟ้าหลักในระหว่างการเดินทาง ที่โต๊ะทำงาน ระหว่างการประชุม รูปแบบพฤติกรรมที่เป็นนิสัยของการเอื้อมไปหาอุปกรณ์ในช่วงเวลาว่างถูกเชื่อมโยงอย่างลึก ทำให้มือของคุณยุ่งและสภาพแวดล้อมของคุณแตกต่างจากกิจวัตรการสูบบุหรี่ไฟฟ้า

เนื่องจากบุหรี่ไฟฟ้าไม่มีจุดหยุดตามธรรมชาติ (ไม่มีบุหรี่ที่ไหม้หมด) ผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าหลายคนสูบหลายร้อยครั้งต่อวันโดยไม่รู้ตัว ความพร้อมใช้งานตลอดเวลาของบุหรี่ไฟฟ้าของคุณ — ไม่ต้องออกไปข้างนอก ไม่มีกลิ่น ไม่มีตราบาปทางสังคม — หมายความว่ามันอยู่ในระยะเอื้อมมือเสมอ ผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าหลายคนสูบอุปกรณ์ของตน 200-400 ครั้งต่อวันโดยไม่นับ สมองของคุณบันทึกการสูบแต่ละครั้งเป็นรางวัลเล็กๆ สร้างลูปนิสัยที่หนาแน่นมาก ตอนนี้มือของคุณอาจกำลังเอื้อมหาอุปกรณ์ที่ไม่มีอยู่ สมองของคุณกำลังสแกนหาน้ำหนักที่คุ้นเคยในกระเป๋า การดูดติดปาก การกระแทกคอ นิสัยผีเหล่านี้เป็นเหตุการณ์ระบบประสาทจริง — รูปแบบ motor cortex ที่ยิงไฟโดยไม่มีเป้าหมาย

ผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าหลายคนเริ่มในวัยรุ่นหรือช่วงยี่สิบ หมายความว่านิโคตินเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาสมองของคุณในช่วงที่สำคัญ ข่าวดี: neuroplasticity เดียวกันที่ทำให้คุณเสพติดตอนนี้กำลังทำงานเพื่อคุณ ทุกชั่วโมงที่ไม่สูบทำให้วงจรการสูบบุหรี่ไฟฟ้าอ่อนแอลงและเสริมสร้างวงจรการไม่สูบให้แข็งแรงขึ้น

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

ฟังเพลงโปรดในระดับเสียงปานกลางด้วยหูฟัง ดนตรีเปิดใช้งาน nucleus accumbens โดยไม่ขึ้นกับเส้นทางนิโคติน

เขียนลงว่าคุณรู้สึกอย่างไรตอนนี้ — การอยากสูบ ความรุนแรง (1-10) ตัวกระตุ้น เวลา ฟังดูเป็นทางคลินิกเพราะมันเป็นอย่างนั้น การแสดงความอยากสูบออกมาบนกระดาษเปลี่ยนมันจากความปรารถนาที่ท่วมท้นเป็นข้อมูล ข้อมูลสามารถวิเคราะห์ได้ ความปรารถนาแค่รู้สึกเร่งด่วน

การตรวจสอบสภาพแวดล้อม: คุณอยู่ใกล้ร้านสะดวกซื้อ ร้านบุหรี่ไฟฟ้า หรือที่ไหนที่คุณซื้ออุปกรณ์? เปลี่ยนเส้นทางของคุณ ลบบุ๊กมาร์กที่เกี่ยวข้องกับบุหรี่ไฟฟ้า ยกเลิกการรับอีเมลจากแบรนด์ บล็อกเนื้อหาบุหรี่ไฟฟ้าบนโซเชียลมีเดีย งบประมาณพลังใจของคุณมีจำกัด — อย่าใช้มันกับการเผชิญที่หลีกเลี่ยงได้

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

ในช่วงเช้าในวันที่ 2 ของการเลิกสูบบุหรี่ไฟฟ้า อาการถอนมีความรุนแรง — นี่คือหนึ่งในชั่วโมงที่ยากกว่า ร่างกายของคุณปราศจากนิโคตินอย่างสมบูรณ์ — อาการที่เหลืออยู่ทั้งหมดเป็นการปรับตัวของระบบประสาท ไม่ใช่การถอนทางเคมี ในช่วงการถอนเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายของคุณมุ่งเน้นไปที่การขจัดนิโคตินและผลิตภัณฑ์เมแทบอไลต์ นิโคตินเกลือความเข้มข้นสูงจากการสูบบุหรี่ไฟฟ้าถูกทำลายและกำจัดออกไป แต่ละชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — ถูกขจัดออกจากกระแสเลือดอย่างสมบูรณ์ ร่างกายของคุณบรรลุการขจัดนิโคตินเต็มที่ที่ชั่วโมงที่ 72