ชั่วโมงที่ 29 จาก 336 ชั่วโมงความหนืดของเลือดลดลง

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

ความหนืดของเลือดทั้งหมดที่เพิ่มสูงขึ้นในผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าเนื่องจาก hematocrit และ fibrinogen ที่เพิ่มขึ้น เริ่มลดลง การปรับปรุงคุณสมบัติการไหลนี้ช่วยลดความเค้นแรงเฉือนบนผนังหลอดเลือดแดงและลดความเสี่ยงของการเกิดลิ่มเลือด สำหรับผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าโดยเฉพาะ สารนิโคตินเกลือที่ใช้ในอุปกรณ์สมัยใหม่ส่งนิโคตินได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่านิโคตินฟรีเบสในบุหรี่ธรรมดา ซึ่งหมายความว่าตัวรับของคุณได้รับการเผชิญกับความเข้มข้นสูงสุดที่สูงกว่า

ในขณะนี้ — "ความหนืดของเลือดลดลง" — ร่างกายของคุณปราศจากนิโคตินอย่างสมบูรณ์และมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

ร่างกายของคุณตอนนี้ปราศจากนิโคตินอย่างสมบูรณ์ สำหรับผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าที่ใช้อุปกรณ์นิโคตินเกลือความเข้มข้นสูง การเพิ่มจำนวนตัวรับมีความหนาแน่นเป็นพิเศษ — สมองของคุณสร้างตัวรับ nAChR มากขึ้นต่อหน่วยพื้นที่มากกว่าที่จะเกิดขึ้นจากการส่งมอบความเข้มข้นต่ำกว่า การตัดแต่งตัวรับส่วนเกินเหล่านี้อย่างรุนแรงคือสิ่งที่ขับเคลื่อนอาการถอนที่คุณกำลังประสบอยู่ตอนนี้ ข่าวดี: ทุกชั่วโมงของความไม่สบายคือชั่วโมงของการเยียวยาที่วัดได้

เลือดของคุณกำลังเปลี่ยนแปลงทางกายภาพ มันกำลังกลายเป็นหนืดน้อยลง — เข็นและเหนียวน้อยลง — เพราะระดับ fibrinogen และ hematocrit ที่เพิ่มสูงขึ้นจากการใช้นิโคตินเรื้อรังกำลังลดลง เลือดที่เหลวกว่าไหลผ่านหลอดเลือดแดงของคุณได้ง่ายขึ้น นั่นหมายถึงความเค้นแรงเฉือนน้อยลงบนผนังหลอดเลือด ความเสี่ยงการเกิดลิ่มเลือดน้อยลง ความเค้นต่อหัวใจน้อยลง

สิ่งที่คุณรู้สึก

การรับรู้เวลาที่บิดเบี้ยวเกิดขึ้น โดยนาทีต่างๆ รู้สึกยืดออกไปในช่วงอาการอยากสูบ

ช่วงเช้าตรู่เหล่านี้อาจเป็นช่วงที่ยากลำบากเป็นพิเศษสำหรับอดีตผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้า — หลายคนสูบบุหรี่ไฟฟ้าสิ่งแรกเมื่อตื่นนอน บางครั้งก่อนที่จะลุกจากเตียง การขาดพิธีกรรมตอนเช้านั้นถูกรับรู้อย่างชัดเจนในตอนนี้ ถ้าคุณตื่นและดิ้นรน ควรรู้ว่าระดับคอร์ติซอลสูงสุดตามธรรมชาติระหว่าง 6-8 โมงเช้า ซึ่งขยายอาการถอน

เนื่องจากบุหรี่ไฟฟ้าไม่มีจุดหยุดตามธรรมชาติ (ไม่มีบุหรี่ที่ไหม้หมด) ผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าหลายคนสูบหลายร้อยครั้งต่อวันโดยไม่รู้ตัว ความพร้อมใช้งานตลอดเวลาของบุหรี่ไฟฟ้าของคุณ — ไม่ต้องออกไปข้างนอก ไม่มีกลิ่น ไม่มีตราบาปทางสังคม — หมายความว่ามันอยู่ในระยะเอื้อมมือเสมอ ผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าหลายคนสูบอุปกรณ์ของตน 200-400 ครั้งต่อวันโดยไม่นับ สมองของคุณบันทึกการสูบแต่ละครั้งเป็นรางวัลเล็กๆ สร้างลูปนิสัยที่หนาแน่นมาก ตอนนี้มือของคุณอาจกำลังเอื้อมหาอุปกรณ์ที่ไม่มีอยู่ สมองของคุณกำลังสแกนหาน้ำหนักที่คุ้นเคยในกระเป๋า การดูดติดปาก การกระแทกคอ นิสัยผีเหล่านี้เป็นเหตุการณ์ระบบประสาทจริง — รูปแบบ motor cortex ที่ยิงไฟโดยไม่มีเป้าหมาย

ผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าหลายคนเริ่มในวัยรุ่นหรือช่วงยี่สิบ หมายความว่านิโคตินเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาสมองของคุณในช่วงที่สำคัญ ข่าวดี: neuroplasticity เดียวกันที่ทำให้คุณเสพติดตอนนี้กำลังทำงานเพื่อคุณ ทุกชั่วโมงที่ไม่สูบทำให้วงจรการสูบบุหรี่ไฟฟ้าอ่อนแอลงและเสริมสร้างวงจรการไม่สูบให้แข็งแรงขึ้น

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

ตั้งเครื่องจับเวลา 5 นาทีระหว่างการอยากสูบแต่ละครั้งและสังเกตมันนับถอยหลัง สิ่งนี้แสดงหลักฐานภายนอกว่าการอยากสูบมีเวลาจำกัด

กินขนมที่อุดมด้วยโปรตีน: อัลมอนด์หยิบมือหนึ่ง ไก่งวงหั่นแผ่น แท่งชีส น้ำตาลในเลือดที่เสถียรช่วยเสริมสร้างการทำงานของสมองโดยตรง และ prefrontal cortex — ส่วนของสมองที่พูดว่า "ไม่" กับการอยากสูบ — ต้องการกลูโคสเพื่อทำงาน น้ำตาลในเลือดต่ำทำให้การอยากสูบแย่ลง

หากการอยากสูบเข้ามาขณะหลังอาหารเมื่อคุณจะเอื้อมไปหาบุหรี่ไฟฟ้า ใช้เทคนิคการหายใจ 4-7-8: หายใจเข้า 4 วินาที กลั้นหายใจ 7 วินาที หายใจออก 8 วินาที สิ่งนี้เปิดใช้งาน vagus nerve และระบบประสาทพาราซิมพาเธติก การอยากสูบจะถึงจุดสูงสุดและผ่านไปภายใน 90 วินาที — จับเวลามัน

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

ในช่วงเช้าตรู่เหล่านี้ในวันที่ 2 ของการเลิกสูบบุหรี่ไฟฟ้า อาการถอนมีความรุนแรง — นี่คือหนึ่งในชั่วโมงที่ยากกว่า ร่างกายของคุณปราศจากนิโคตินอย่างสมบูรณ์ — อาการที่เหลืออยู่ทั้งหมดเป็นการปรับตัวของระบบประสาท ไม่ใช่การถอนทางเคมี ในช่วงการถอนเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายของคุณมุ่งเน้นไปที่การขจัดนิโคตินและผลิตภัณฑ์เมแทบอไลต์ นิโคตินเกลือความเข้มข้นสูงจากการสูบบุหรี่ไฟฟ้าถูกทำลายและกำจัดออกไป แต่ละชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — ถูกขจัดออกจากกระแสเลือดอย่างสมบูรณ์ ร่างกายของคุณบรรลุการขจัดนิโคตินเต็มที่ที่ชั่วโมงที่ 72