ชั่วโมงที่ 16 จาก 336 ชั่วโมงโครงสร้างการนอนหลับเริ่มถูกรบกวน

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

หากเข้าใกล้รอบการนอนหลับ การนอนหลับ REM จะถูกรบกวน การถอนยานิโคตินเปลี่ยนแปลงกลไกการกระตุ้น REM แบบโคลิเนอร์จิกในพอนไทน์ เทกเมนตัม นำไปสู่การนอนหลับที่ขาดตกแต่งและเวลาเริ่มนอนหลับที่เพิ่มขึ้น สำหรับผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าโดยเฉพาะ สารนิโคตินเกลือที่ใช้ในอุปกรณ์สมัยใหม่ส่งมอบนิโคตินได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่านิโคตินฐานอิสระในบุหรี่ ซึ่งหมายความว่าตัวรับของคุณได้รับการสัมผัสกับความเข้มข้นสูงสุดที่สูงกว่า

ในขณะนี้ — "โครงสร้างการนอนหลับเริ่มถูกรบกวน" — ร่างกายของคุณยังคงประมวลผลนิโคติน (เหลือ 0.4%)

นิโคตินอยู่ที่ 0.4% — แทบจะตรวจไม่พบ ร่างกายของคุณเกือบจะเสร็จสิ้นการขจัดทางเภสัชจลนศาสตร์แล้ว การถอนยาเฉียบพลันทางเคมีกำลังจะจบ แต่การถอนยาทางระบบประสาทกำลังเพิ่มขึ้น ความหนาแน่นของตัวรับในสมองของคุณที่เพิ่มขึ้นจากการสูบบุหรี่ไฟฟ้าอย่างต่อเนื่องเป็นเดือนหรือปี กำลังจะเข้าสู่ระยะที่เข้มข้นที่สุดของการปรับลดตัวรับ นี่คือสะพานเชื่อมระหว่าง "การขจัดยาออกจากร่างกาย" และ "การต่อสายใหม่ของสมอง"

หากเป็นช่วงปลายวันของคุณ คุณต้องรู้เรื่องนี้: คืนนี้จะนอนหลับยาก การถอนยานิโคตินรบกวนโครงสร้างการนอนหลับของสมองคุณ กลไกที่กระตุ้นและรักษาการนอนหลับ REM ขึ้นอยู่กับระบบโคลิเนอร์จิกที่นิโคตินได้ลักลอบเข้าไป โดยไม่มีมัน สมองของคุณต้องเรียนรู้ใหม่ว่าจะหมุนเวียนผ่านระยะการนอนหลับด้วยตัวมันเอง

สิ่งที่คุณรู้สึก

ความกระวนกระวายเพิ่มขึ้นในช่วงเย็นเมื่อจังหวะคอร์ติซอลตามจังหวะชีวิตโต้ตอบกับอาการถอนยา

ช่วงบ่ายมักจะนำมาซึ่งความอยากสูบแบบต่างจากผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าเดิม — ไม่ใช่ความเร่งด่วนอย่างแหลมคมของการถอนยาในตอนเช้า แต่เป็นการตระหนักรู้แบบทื่อๆ ที่ต่อเนื่องว่าขาดอะไรบางอย่างไป นี่คือแรงดึงดูดจากนิสัยมากกว่าจากสารเคมี สมองของคุณกำลังจับคู่รูปแบบกับช่วงบ่ายหลายพันครั้งที่การสูบบุหรี่ไฟฟ้าเป็นกิจกรรมพื้นหลัง ให้เคลื่อนไหวอยู่เสมอ เวลาว่างเปล่าคือศัตรูตอนนี้

เนื่องจากบุหรี่ไฟฟ้าไม่มีจุดหยุดตามธรรมชาติ (ไม่มีบุหรี่ที่ไหม้หมด) ผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าหลายคนสูบหลายร้อยครั้งต่อวันโดยไม่รู้ตัว การที่บุหรี่ไฟฟ้าของคุณมีอยู่เสมอ — ไม่ต้องออกไปข้างนอก ไม่มีกลิ่น ไม่มีการตีตรา — หมายความว่ามันอยู่ในระยะแขนยื่นได้เสมอ ผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าหลายคนสูบ 200-400 ครั้งต่อวันโดยไม่นับ สมองของคุณบันทึกการสูบแต่ละครั้งเป็นรางวัลขนาดเล็ก สร้างลูปนิสัยที่หนาแน่นมาก ตอนนี้มือของคุณอาจจะเอื้อมไปหาอุปกรณ์ที่ไม่มีอยู่ สมองของคุณกำลังสแกนหาน้ำหนักที่คุ้นเคยในกระเป๋า การดูดริมฝีปาก การกระแทกคอ นิสัยผีเหล่านี้เป็นเหตุการณ์ทางระบบประสาทที่แท้จริง — รูปแบบคอร์เทกซ์การเคลื่อนไหวที่ยิงโดยไม่มีเป้าหมาย

ผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าหลายคนเริ่มตั้งแต่วัยรุ่นหรือยี่สิบต้นๆ หมายความว่านิโคตินเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาสมองของคุณในช่วงที่สำคัญ ข่าวดี: ความยืดหยุ่นทางระบบประสาทเดียวกันที่ทำให้คุณติดนั้นตอนนี้กำลังทำงานเพื่อคุณ ทุกชั่วโมงที่ไม่สูบจะทำให้วงจรการสูบบุหรี่ไฟฟ้าอ่อนลงและเสริมสร้างวงจรไม่สูบให้แข็งแกร่งขึ้น

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

ทานแมกนีเซียมไกลซิเนต 200 มิลลิกรัม 30 นาทีก่อนนอนเพื่อสนับสนุนการทำงานของตัวรับ GABA และปรับปรุงการเริ่มต้นการนอนหลับ

หากการอยากสูบเกิดขึ้นขณะอยู่กับเพื่อนที่สูบบุหรี่ไฟฟ้า ใช้เทคนิคการหายใจ 4-7-8: หายใจเข้า 4 วินาที กลั้น 7 หายใจออก 8 วินาที สิ่งนี้จะกระตุ้นประสาทเวกัสและระบบประสาทพาราซิมพาเธติก การอยากสูบจะสูงสุดและผ่านไปภายใน 90 วินาที — จับเวลาดู

เทคนิคการสัมผัสความเย็น: ไหลน้ำเย็นบนข้อมือเป็นเวลา 30 วินาทีหรือจับก้อนน้ำแข็ง การช็อคทางประสาทสัมผัสขัดจังหวะเส้นทางประสาทการอยากสูบและเปลี่ยนเส้นทางความสนใจของคุณ ฟังดูง่ายเพราะมันง่ายจริงๆ — การอยากสูบเป็นเหตุการณ์ลัดวงจร และสิ่งเร้าที่แข็งแกร่งใดๆ ที่แข่งขันกันสามารถทำลายลูปได้

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

ช่วงบ่ายในวันที่ 1 หลังเลิกสูบบุหรี่ไฟฟ้า อาการถอนยารุนแรง — นี่เป็นหนึ่งในชั่วโมงที่หนักหนากว่า ร่างกายของคุณยังมีนิโคติน 0.4% ที่ต้องขจัด ในระยะการถอนยาเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายของคุณมุ่งเน้นไปที่การขจัดนิโคตินและสารเมแทบอไลต์ นิโคตินเกลือความเข้มข้นสูงจากการสูบบุหรี่ไฟฟ้ากำลังถูกสลายและกำจัดออกไป ทุกชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: เหลือ 0.4% เอนไซม์ CYP2A6 ในตับของคุณกำลังแปลงนิโคตินเป็นโคตินีนอย่างแข็งขันเพื่อการขจัดผ่านไต

แม้ว่าผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าจะไม่ได้รับสารคาร์บอนมอนอกไซด์มากนัก อนุภาคขนาดเล็กจากการสูบละอองกำลังถูกขจัดโดยกลไกการป้องกันตามธรรมชาติของปอดของคุณ