ชั่วโมงที่ 54 จาก 336 ชั่วโมงการฟื้นฟูเซลล์เบต้าตับอ่อน

สิ่งที่เกิดขึ้นในร่างกายของคุณ

เซลล์เบต้าตับอ่อน ซึ่งการตอบสนองในการหลั่งอินซูลินถูกทำให้ทื่อลงโดยผลกระทบพิษโดยตรงของนิโคติน กำลังฟื้นฟูการทำงาน การหลั่งอินซูลินหลังอาหารมีการปรับเทียบที่เหมาะสมกับโหลดไกลเซมิกมากขึ้น สำหรับผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าโดยเฉพาะ สูตรนิโคตินเกลือที่ใช้ในอุปกรณ์สมัยใหม่ส่งนิโคตินได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่านิโคตินอิสระในบุหรี่ ซึ่งหมายความว่าตัวรับของคุณได้รับนิโคตินในความเข้มข้นสูงสุดที่มากกว่า

ในขณะนี้ — "การฟื้นฟูเซลล์เบต้าตับอ่อน" — ร่างกายของคุณปลอดนิโคตินสมบูรณ์และมุ่งเน้นไปที่การฟื้นฟูระบบประสาทและเนื้อเยื่อ

ร่างกายของคุณปลอดนิโคตินสมบูรณ์แล้วในขณะนี้ สำหรับผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าที่ใช้อุปกรณ์นิโคตินเกลือความเข้มข้นสูง การเพิ่มขึ้นของตัวรับจึงหนาแน่นเป็นพิเศษ — สมองของคุณสร้างตัวรับ nAChR มากขึ้นต่อพื้นที่หน่วยกว่าที่จะได้รับจากการส่งผ่านความเข้มข้นต่ำกว่า การตัดทอนตัวรับส่วนเกินเหล่านี้อย่างรุนแรงคือสิ่งที่ขับเคลื่อนอาการถอนที่คุณกำลังประสบอยู่ตอนนี้ ข่าวดี: ทุกชั่วโมงของความไม่สบายคือหนึ่งชั่วโมงของการรักษาที่วัดได้

มาพูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในสมองของคุณในตอนนี้ เป็นเวลาหลายเดือนหรือหลายปี นิโคตินเป็นแหล่งโดปามีนหลักของสมองของคุณ — สารเคมีที่ทำให้สิ่งต่างๆ รู้สึกคุ้มค่า การสูบทุกครั้งก่อให้เกิดการเพิ่มขึ้นของโดปามีน และสมองของคุณลดการผลิตโดปามีนตามธรรมชาติลงเป็นการตอบสนอง ทำไมต้องทำเองในเมื่อได้รับอุปทานคงที่? ตอนนี้อุปทานนั้นหายไป

สิ่งที่คุณรู้สึก

ความผันผวนของน้ำตาลในเลือดจากการเปลี่ยนแปลงของพลวัตอินซูลินสามารถเลียนแบบอาการวิตกกังวล สร้างความสับสนว่าอะไรคือทางกายภาพและทางจิตใจ

ช่วงเช้าตรู่เหล่านี้อาจเป็นช่วงที่ยากเป็นพิเศษสำหรับอดีตผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้า — หลายคนสูบบุหรี่ไฟฟ้าทันทีที่ตื่นนอน บางครั้งก่อนจะลุกออกจากเตียงด้วยซ้ำ การขาดหายไปของพิธีกรรมตอนเช้านั้นรู้สึกได้อย่างรุนแรงในตอนนี้ หากคุณตื่นอยู่และดิ้นรน รู้ไว้ว่าระดับคอร์ติซอลเพิ่มขึ้นตามธรรมชาติระหว่าง 6-8 โมงเช้า ซึ่งขยายอาการถอน

เนื่องจากบุหรี่ไฟฟ้าไม่มีจุดหยุดตามธรรมชาติ (ไม่มีบุหรี่ที่ไหม้หมด) ผู้สูบหลายคนจึงสูดหลายร้อยครั้งต่อวันโดยไม่รู้ตัว ความสะดวกในการเข้าถึงบุหรี่ไฟฟ้าของคุณ — ไม่ต้องออกไปข้างนอก ไม่มีกลิ่น ไม่มีการต่อว่าทางสังคม — หมายความว่ามันอยู่ในระยะแขนเสมอ ผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าหลายคนสูบอุปกรณ์ของตน 200-400 ครั้งต่อวันโดยไม่นับ สมองของคุณลงทะเบียนการสูบแต่ละครั้งเป็นรางวัลเล็กๆ สร้างวงจรนิสัยที่หนาแน่นมาก ตอนนี้ มือของคุณอาจจะยื่นไปหาอุปกรณ์ที่ไม่มีอยู่ สมองของคุณกำลังสแกนหาน้ำหนักที่คุ้นเคยในกระเป๋าของคุณ การดูดกับริมฝีปาก ความรู้สึกแสบคอ นิสัยหลอนเหล่านี้เป็นเหตุการณ์ทางประสาทวิทยาจริง — รูปแบบ motor cortex ที่ยิงโดยไม่มีเป้าหมาย

ผู้สูบบุหรี่ไฟฟ้าหลายคนเริ่มในวัยรุ่นหรือยี่สิบต้นๆ หมายความว่านิโคตินได้เป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาสมองของคุณในช่วงเวลาที่สำคัญ ข่าวดี: ความยืดหยุ่นของระบบประสาทเดียวกันที่ทำให้คุณติดนั้นกำลังทำงานเพื่อคุณในขณะนี้ ทุกชั่วโมงที่ไม่สูบทำให้วงจรการสูบบุหรี่ไฟฟ้าอ่อนแอลงและเสริมสร้างวงจรการไม่สูบ

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

กินอาหารเล็กๆ ที่ผสมผสานโปรตีนและคาร์โบไฮเดรตเชิงซ้อน เช่น ฮัมมุสกับแครกเกอร์ธัญพืช ทุก 3 ชั่วโมงเพื่อรักษาความเสถียรของไกลเซมิก

โทรหาหรือส่งข้อความหาใครสักคน ความอยากจะผ่านไปใน 90 วินาที และการพูดคุยกับคนอื่นใช้ศูนย์ประมวลผลทางวาจาที่ซ้อนทับกับวงจรความอยาก คุณไม่ต้องพูดเรื่องการเลิก — การสนทนาใดๆ ก็ได้ผล จุดประสงค์คือการเปลี่ยนทิศทางการรู้คิด

การแทนที่ทางกายภาพ: จับปากกา ขวดน้ำ หรือลูกบอลบีบเครียด มือของคุณกำลังค้นหารูปร่างและน้ำหนักของอุปกรณ์สูบบุหรี่ไฟฟ้า เคี้ยวหมากฝรั่งรสอบเชย — มันให้ความรู้สึกแสบคอเล็กน้อยที่เลียนแบบความรู้สึกแสบคอ ดื่มน้ำเย็นด้วยหลอด — การดูดใช้วงจรปากเดียวกัน

สิ่งที่คาดหวังในชั่วโมงนี้

ในช่วงเช้าตรู่เหล่านี้ในวันที่ 3 ของการเลิกสูบบุหรี่ไฟฟ้า อาการถอนอยู่ในระดับความเข้มสูงสุด — นี่คือช่วงที่ยากที่สุด ร่างกายของคุณปลอดนิโคตินสมบูรณ์ — อาการที่เหลือทั้งหมดคือการปรับตัวของระบบประสาท ไม่ใช่การถอนทางเคมี ในระหว่างช่วงการถอนเฉียบพลัน (วันที่ 1-3) ร่างกายของคุณมุ่งเน้นไปที่การขจัดนิโคตินและสารเมแทบอไลต์ นิโคตินเกลือความเข้มข้นสูงจากการสูบบุหรี่ไฟฟ้ากำลังถูกย่อยสลายและขจัดออก แต่ละชั่วโมงนำมาซึ่งความก้าวหน้าที่วัดได้

การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ระดับนิโคติน: 0% — ถูกขจัดออกจากกระแสเลือดอย่างสมบูรณ์ ร่างกายของคุณบรรลุการขจัดนิโคตินสมบูรณ์ที่ชั่วโมง 72